Na een korte vakantie word ik door de redactie op mijn vingers

getikt, waar het stukje voor De Vondelier blijft.

Dat is waar ook,daar had ik niet aan gedacht.

Door de belevingen in de vakantie vergeet je even de realiteit,

maar daar word je bij thuiskomst gelukkig wel aan herinnert.

Het zuiden van Portugal groeien bomen en heggen die wij hier als

een plantje in een potje kennen.

Volop in bloei met de prachtigste kleuren. Het is schitterend.

Ik heb echt genoten.

Van Portugal naar de Vondelweg, dat is heel wat anders.

De vereniging zou graag een nieuwe verenigingsvlag willen

aanschaffen. Deze nieuwe vlag zou een andere lay-out kunnen

hebben als het bestaande logo en tekst.

Misschien zijn er leden die ervaring hebben om iets digitaal te

ontwerpen voor een nieuwe vlag.

Laat wat van u horen als u daar ervaring mee heeft. Ik ben benieuwt.

Nu nog even een ander puntje.

Helaas is het bestuur opgevallen dat er buiten ons complex naast de

ingang in het veld groenafval, gesnoeid hout en dergelijke wordt gestort.

Hier zijn we niet blij mee.

Als eerste ziet het er niet uit en het is geen grond van de vereniging.

Dit kan absoluut niet. Composteer uw groenafval op de tuin of neem

het mee naar huis en deponeer het in de groenbak. De entree van

het complex behoudt op deze manier zijn fraaie aangezicht.

Voor een ieder die op reis gaat, wens ik een fijne vakantie en een

goede reis toe.

Veel vakantie- en tuinplezier !

                                                                          John van der Lubbe

Op de tuin groeit alles weer weelderig, zeker met het mooie weer

(het is Pinksteren als ik dit schrijf). Ook alle hagen groeien hoog.

Deze bieden beschutting tegen de wind, maar ook tegen de zon,

vooral in de tuin van je buren. Dus kijk of je haag hoger is dan

1,50 meter en neem je snoeischaar ter hand.

Dan worden ook de aardbeien van je buurman/vrouw rijp!

Veel tuinders maken gebruik van de kruiwagens en nieuwe karren,

zo zien we. Daar zijn ze ook voor.

Zet de kruiwagens en karren na gebruik weer snel terug,

zodat ook anderen er gebruik van kunnen maken.

Natuurlijk heeft iedereen al de picknicktafels voor het clubgebouw

zien staan. Een aanwinst voor het terras. Nu wordt het buiten

koffiedrinken bij de werkbeurten nog aangenamer.

Al in de vorige Vondelier stonden vier nieuwe advertenties van

lokale ondernemers. Marian Stalenhoef heeft deze geworven.

We bevelen deze ondernemers natuurlijk van harte bij onze leden aan.

Op 17 en 18 april waren de Open Tuindagen bij de Stadskweektuinen

aan de Kleverlaan. Ook onze vereniging was daar vertegenwoordigd.

Het was mooi weer en er waren veel mensen.

Er blijkt veel belangstelling te zijn voor volkstuinieren.

Dat levert waarschijnlijk weer veel nieuwe kandidaat-leden op.

De wachtlijst groeit al gestaag naar de 40 kandidaten,

die graag een tuin op ons mooie complex willen hebben.

Dat was het weer.

                                                                    Remco Visser

Nu ik dit schrijf is onze ”Rembrandt” (Harry Vis) met het

laatste schilderwerk bezig in de bestuurskamer.

Dit betekent, dat ons verenigingsgebouw in vrij korte tijd,

inwendig, een grondige opknapbeurt heeft ondergaan.

Het wachten is nu op het plaatsen van het invalidentoilet,

waarna ook het terras zal worden aangepakt.

Dit zal ongeveer een meter breder worden en er zal een

“windkering” langs het grasveld worden geplaatst, zodat

men daar uit de wind aan de picknicktafels kan zitten.

In de vorige Vondelier heeft u kunnen lezen, dat wij zelf

het onderhoud voor onze rekening nemen.

Dit betreft o.a. ook de schoonmaak van de toiletruimte.

Velen is het al opgevallen, dat deze ruimte de laatste

maanden er schoon en fris uit ziet, dus doen ze ook hun

schoenen, klompen of laarzen uit als daar bagger aan zit.

Maar helaas, nog een enkeling vindt dit niet nodig en is

zelfs beledigd als een collega tuinder daar een opmerking

over maakt.

Beste mensen, het is schoon en hou het dan ook zo en

mocht er iets mis gaan, er staat altijd een emmer met mop

die u kunt gebruiken.

                                                Gerard Bot, Beheer WZZO

Beste tuingenoten,

Nog even ter verduidelijking over het vervullen van verplichte

werkdagen.

Zoals u waarschijnlijk opvalt in het laatste overzicht zijn er vooral

in week 18 op 8 mei nogal wat afschrijvingen en ook “wegblijvers”

geweest.

Omdat er wat onduidelijkheid bestaat hoe het dan verder gaat met

niet vervulde werkdagen, volgen onderstaand de richtlijnen waar

u zich aan zult moeten houden.

* Afmelden wanneer u beslist niet kunt werken om wat voor reden ook.

Liefst zelf even aangeven wanneer men de inhaalbeurt

kan vervullen.

* Niet vervulde werkbeurten moeten als het kan

1 of 2 werkzaterdagen later vervuld worden (zie overzicht)

* De tuin/werkcommissie kan ook buiten de reguliere werkzaterdagen

bepaalde werkzaamheden laten uitvoeren als inhaalbeurt

(a.u.b. wens melden bij de tuin/werkcommissie).

* Indien geen werkbeurten vervult worden, zullen in overleg met het

bestuur maatregelen genomen worden.

Normalerwijze betekend dit dat het verzaken van de

werkplicht resulteert in een boete van € 45,-.

                                                               De Tuin/werkcommissie

Even leek het erop, dat het niet door zou gaan, omdat we geen acht

mensen bij elkaar hadden gekregen om mee te doen.

Omdat de zeven gegadigden het jammer zouden vinden, wanneer

het niet door zou gaan hadden we besloten om met z’n zevenen voor

acht personen te dokken.

Omdat Jan, die de cursus gaf, zeven personen ook voldoende vond,

bleek dat toch niet nodig te zijn. En we zijn blij dat het is door

gegaan, want we hebben het erg leuk gevonden en zijn beslist

tevreden over de resultaten.

We hebben, lekker buiten, drie uur hard gewerkt wat onze duimen de

hele dag nog hebben geweten. Buiten de plezierige sfeer hebben we

ook genoten van de koffie met rabarbertaart en de lunch achteraf.

Het zag er zo gezellig uit, dat alle voorbijgangers toch wat moesten opmerken: misschien wel een beetje spijt dat ze zich niet aangemeld hadden?

                                                                       De spiraalvlechters.

 


Op de vraag uit “De Vondelier” nummer 3 - voorjaar 2010,

zijn diverse oplossingen binnen gekomen.

Opvallend veel inzendingen met als antwoord:

citroen, abrikoos en perzik.

Onze hartelijke dank voor uw deelname.

Er waren twee tuininzendingen, die het juiste antwoord wisten

en uit deze twee heeft de commissie een winnaar getrokken.

De vruchten, welke u zag hangen op de foto waren walnoten.

De nieuwe prijsvraag:

“Welke plant ziet u hier”?

Denkt u het juiste antwoord te weten op deze vraag, zet het dan op papier samen met uw naam en tuinnummer en stop uw antwoord in

postbusnummer 80 op ons tuincomplex.

Deze foto komt van een van onze tuinders op de tuin, waarvoor onze hartelijke dank. Zo ervaren wij dat de prijsvraag behoorlijk leeft

en dat er flink wat wordt afgepuzzeld en ingezonden.

Natuurlijk is het wel zo, dat je dan zelf niet mee kunt doen aan de

prijsvraag. Uit de goede inzenders wordt een winnaar/winnares

getrokken en zij/hij ontvangt de prijs die door het bestuur ter

beschikking wordt gesteld. Meerdere inzendingen zijn toegestaan.

De waardebon voor een zak tuin- pot en/of zaaiaarde ontvangt u van

de commissie, die alle inzendingen bestudeert, t.w. Gerard, Yvonne

en Cocky. Deze waardebon kunt u inwisselen in onze tuinwinkel.

Wij kijken uit naar uw oplossing. Heel veel succes ! !

De winnaar/winnares van deze prijsvraagoplossing zullen wij in de

volgende uitgave van “De Vondelier” vermelden, samen met onze

nieuwe vraag.                                                                Cocky.

De winnaar van de vorige prijsvraag was Richard Foppen, van tuin 82.

Wegens tijdgebrek was hij niet in de gelegenheid te poseren voor de

prijsuitreiking. De redaktie heeft gekozen voor een "archieffoto".

Basilicum is oorspronkelijk uit India

afkomstig. In de Romeinse tijd werd

dit kruid al veel toegepast en gebruikt.

Basilicum is een eenjarige plant met

vrij grote, langstelige, donkergroene

blaadjes, die 30 – 60 cm. hoog wordt.

De bloemen zijn wit of roze en zitten

bovenaan de twijgjes. Ocimum

minimum is een kleine struikachtige

plant die maar 15 cm. hoog wordt.

Beide soorten zijn gelijk van smaak.

Kweek en vermeerdering

Basilicum moet uit zaad worden gekweekt of als potplant worden

gekocht. Zaai het zaad op een zonnige, beschutte plek wanneer er

geen vorstgevaar meer bestaat.

Ook kan het zaad binnenshuis of in de kas in potten worden gezaaid.

Basilicum heeft losse, voedselrijke grond nodig en niet teveel water,

anders bestaat het gevaar dat de opkomende plantjes sterven.

Zet de plantjes in de zomer op een onderlinge afstand van 20 cm.

Wanneer de plantjes zijn aangetrokken moet u de toppen afbreken

om groei in de breedte te bevorderen.

De dwergsoort leent zich uitstekend voor kweek in bak of pot.

Gebruik

Basilicum is een van de beste kruiden om toe te voegen aan

gerechten met tomaten, eieren en champignons of aan

macaroni/spaghetti-schotels.

De smaak overheerst vrij snel,

dus moet basilicum voorzichtig worden toegepast.

De smaak wordt bij het koken nog krachtiger.

Verse blaadjes zijn goed in groene salades, in vinaigrette en in

botersaus die bij gebakken tong wordt geserveerd.

Als geneeskrachtig kruid kan basilicum bij maag- en darmstoornissen

worden toegepast: dan worden ook de bloemen gebruikt.

Enige recepten

Basilicum-knoflookazijn

1 teentje knoflook

10 eetlepels gehakte basilicum

5 dl witte wijnazijn

Maak de knoflook schoon en wrijf hem in een vijzel fijn.

Voeg de gehakte basilicum toe en blijf wrijven.

Verhit de helft van de azijn en giet de kokende vloeistof over

de knoflook en basilicum.

Laat alles afkoelen en vermeng het mengsel met de rest van

de azijn. Schenk de azijn in een fles en sluit deze af.

Laat de fles 2 weken staan en schud hem om de dag.

Zeef de azijn en doe hem in een andere fles.

Tomaten-mozzarellasalade met basilicum

500 gr tomaten

250 gr mozzarella

zout en zwarte peper

3 eetlepels olijfolie

1 eetlepel witte wijnazijn

1 ½ eetlepel gehakte basilicum

Ontvel de tomaten en snijd ze in mooie dunne plakjes.

Vul de helft van een platte schotel met de tomaten.

Snijd de kaas in dunne plakjes en leg die op de andere helft

van de schotel.

Strooi over de tomaten zout en peper en over de kaas alleen

peper. Schenk de olie en azijn over de salade en strooi er de

basilicum over.

Laat de salade voor het serveren een poosje staan.

Uiteraard kent iedereen de Salade Caprese in de kleuren van

de Italiaanse vlag, waarop dit recept een variatie is.

                                                                               Fred

Wat is er in deze periode

zoal te doen in de groente- en fruittuin?

Naast planten en zaaien is het heel belangrijk om juist nu

heel regelmatig te wieden. Voor de langste dag de tuin

goed bijge-houden, geeft in de rest van het jaar minder

werk (zeggen ze).

In de praktijk blijf ik zelf het hele tuinseizoen strijd leveren met

allerlei ongewenst groen.

In de kas kan het heel warm worden.

Veel luchten, en eventueel de ramen wit schilderen of afdekken

met rieten matten voorkomt dat het voor de planten te warm

wordt. Voorgezaaide planten kunnen afgehard worden voor ze

op hun uiteindelijke plek worden uitgeplant.

Plaats een koolkraag rondom de koolplantjes in verband met

de koolvlieg (actief van half april tot eind mei).

In de volle grond gezaaide bieten moeten uitgedund worden,

er groeien namenlijk meerdere planten uit 1 zaadje.

Bij de doordragende aardbeien moeten de bloemen verwijderd

worden t/m eind mei.

Je kunt nu ook een laag stro aanbrengen rond de aardbeienplanten

om contact van de vruchten met de aarde te vermijden.

Je kunt een flinke mulchlaag aanbrengen om de fruitbomen,

dit scheelt schoffelen.

Bij nieuw aangeplante fruitbomen alle bloemen en jonge

vruchten verwijderen; de groei moet namenlijk het eerste jaar

alleen naar de boom gaan.

Bij de frambozen moeten de grondscheuten verwijderd worden.

Zaaien kun je nu volop:

koolsoorten, wortels, witlof, bonen, pompoen, courgette, slasoorten,

andijvie, schorseneer, pastinaak, mais, allerlei zomerbloemen.

                                                                                          Jos

Ik heb wat met beestjes op de tuin.

Vorig jaar zaten wij ’s middags op het terras in het zonnetje te

genieten na gedane arbeid, zie ik ineens vanuit mijn ooghoek

wat bewegen in de frambozenstruiken.

En wat zien ik: een rat. Nee, rustig maar, geen grote bruine of zwarte

rat, maar een tamme rat. Licht bruin met een witte kont.

Zelf hebben we ooit eens tamme ratjes gehad, dus die kennen we wel.

Deze was echter wat schrikachtig en ik kreeg ‘m dan ook niet te pakken.

Dit jaar heb ik strijd geleverd met de fazanten (en nog), maar goed,

de ergste plundering van dit gevogelte lijkt voorbij momenteel,

hoewel het echtpaar van de week wel onder het net tussen de rode

kool zat te fourageren. Had ik ze toch bijna te pakken!

Nu zijn het weer veldmuizen, die vanuit holletjes onder grond aan de

gewassen knagen. Goede raad is duur, maar niet onbetaalbaar en zo

kocht ik in de ijzerwinkel twee draadijzeren valkooitjes voor deze

onverlaten. Het kost wat euro’s, maar dan heb je ook wat.

Ik wil geen klemmen zetten, zo wreed ben ik ook weer niet en gif is

helemaal uit den boze, dat werkt in op de stollingsfactor van het

bloed, waardoor deze beestjes uiteindelijk leegbloeden.

Dat gun je je ergste vijand niet! Ik had nog wat kaas van Bettie Koster

uit Santpoort liggen, dus biedt daar maar als muis weerstand aan.

De eerste dag was meteen een succes. Nauwelijks had in de valletjes

’s avonds gevuld met overheerlijke belegen Beemsterkaas van Bettie

Koster uit Santpoort en liep nog even een rondje, of ik hoorde een

klap. “Het zal toch niet waar wezen”, dacht ik.

Binnen vijf minuten had ik de eerste muis te pakken.

Deze heb ik netjes losgelaten, ver weg van z’n holletje, dus die komt

nooit weerom.

Opnieuw prepareerde ik het kooitje voor de nacht met Beemsterkaas

van Bettie Koster uit Santpoort en de volgende dag wederom succes:

twee muizen. Maar nu gebeurt het: daarna heb ik geen enkele muis

meer gevangen. Wel ligt een van de kooitjes soms meter verder in

20 de tuin, zonder kaas en de deur dicht. Wie het weet mag het zeggen.

In de kas had ik een plastic valkooitje neergezet, die ik jaren geleden

eens gekocht had. Er zaten speciale stripjes bij met lokaas, maar daar

had ik nooit iets op vier poten mee gevangen. Toch maar wat

Beemsterkaas van Bettie Koster uit Santpoort erin gestopt en

wederom was het succes verzekerd. De volgende dag zag ik dat het

valletje gesloten was en voorzichtig turend door een kiertje keken mij

twee kraalogen verwijtend aan: “Waar bleef je nou, sukkel?!

Ik zit al uren opgesloten in dat ding en rammel van de honger”,

leek het beestje te denken. Toen ik het valletje voorzichtig verder

openmaakte, sprong de vlegel eruit en verdween in het struweel.

Kijk, dat schiet natuurlijk niet op zo. Nu schijnt een veldmuis

meerdere keren per jaar voor 500 stuks nageslacht te zorgen, dus ik

vecht waarschijnlijk tegen de bierkaai en ik moet er ook niet aan

denken wat een vermogen mij dat gaat kosten aan Beemsterkaas van

Bettie Koster uit Santpoort.

Maar opgeven doe ik niet, al was het alleen maar om die beestjes te

laten weten, dat er met de huurders van tuin 43 niet te spotten valt!

Een paar jaar geleden kregen wij van kennissen een terracotta pot,

die bedoeld was voor een nestje van een winterkoninkje.

Wat bleek: er zit een nest hommels in, die de ingang bijna hermetisch

dichtgeplamuurd hebben en daar een potje zitten te brommen, dat het een lieve lust is. Momenteel vliegen ze af en aan met grote klodders

stuifmeel aan de poten en ik moet zeggen, het heeft ook wel iets gezelligs. Eindelijk heeft het nestpotje een bestemming gekregen

en biedt het onderdak, heeft het een doel.

Steeds weer valt mij op dat “de natuur” zo heerlijk dwars kan zijn:

je teelt je gewassen volgens de boekjes en alles loopt in het honderd,

je rommelt maar wat aan en je oogst de fraaiste bloemkool,

aardappelen poot je in het voorjaar, maar als er een paar

achtergebleven poters de winter hebben doorstaan, komen ze

evengoed in het voorjaar boven (dus waarom zou je niet in de winter

aardappelen de grond in stoppen?), je vliegt wat in het rond en een

vulkaan houd je dagen aan de grond met miljoenen euries schade,

de aarde warmt op en we hebben het koudste voorjaar ooit,

vogels eten geen groene kruisbessen en prompt eten ze je struik kaal,

je hangt een nestpot op voor de winterkoning en de familie hommel

kraakt het pand.

Buiten deze filosofische overweging om, heeft het woord “brompot”

ook ineens een heel andere dimensie gekregen en is de Nederlandse

taal mooi weer een begrip rijker geworden.

Fascinerend hoor, die natuur!

                                                                                          Fred

Lange tijd hing het onder het afdak van ons tuinhuis en ieder voorjaar

was er wel nestbouwende activiteit waarneembaar, maar waarschijnlijk

verstoorden wij de rust als het tuinseizoen aangebroken was.

Ook dit jaar was het potje weer gevuld met van alles en nog wat,

maar geen vogel te bekennen. En weer zaten wij op het terras na te

genieten van een dag noeste arbeid op de tuin en ik vervloekte de

kwajongens die ver weg al uren lang met brommers heen en weer

reden. Ze zaten niet dichtbij zo te horen, maar waarschijnlijk op de

heuvel van Schoteroog of in het Spaarnwoude-gebied. Je komt voor

je rust op de tuin en niet om continu dat gebrom aan te horen.

“Jongens, ga eens wat nuttigs doen met je tijd”, dacht ik.

“Lees een boek, pak een film, ga je moeder pesten, verzin iets,

maar val mij niet lastig met dat eindeloze heen-en-weer gerij met die

brommer!” Daar wordt een mens niet vrolijk van.

En weer heb ik iets of iemand valselijk beschuldigd.

Het gebrom kwam niet van ver weg, maar van heel dichtbij. Op nog

geen meter afstand, uit de nestpot kwam een gebrom van jewelste.

(p.s., dit artikel bevat geen gesponsorde onderdelen)

WZZO © 2015 • F.H.M. Schoot Uiterkamp