Bestuursperikelen

Als ze vriendelijk zijn, dan zijn het slijmerds.....

Als ze standvastig zijn, dan zijn het dictators....

Als ze hard werken, dan zijn het uitslovers...

Als ze verondersteld warden weinig uit te voeren,

dan zijn het luilakken...

Als ze bereid zijn een praatje te maken,

dan zijn het kletskousen...

Als ze niet praten,

zijn ze verwaand en lopen naast hun schoenen...

Als ze iets toelichten, horen ze zichzelf graag....

Als ze anderen bij hun werk proberen te betrekken,

zijn ze te lui om iets te doen....

Als ze alles zelf doen, zijn het baantjesjagers.....

Hoe goed moet een bestuur of vrijwilliger eigenlijk zijn?

Wijs als Salomon - geduldig als Job.

Sluw als een vos - sterk als een beer.

Buigzaam als riet - dikhuidig als een olifant.

Praten als Brugman - zwijgen als het graf -

werken als een paard.

Kritiek kunnen verdragen en zelf geen kritiek mogen leveren ....

Gelukkig zijn de leden van uw bestuur maar gewone mensen,

met hun eigen fouten en gebreken.

Slootkanten. Het probleem van het afkalven van de slootkanten aan

de noord-oostkant van ons complex is na onze brief aan het

grondbedrijf door de afdeling die dit soort problemen onderzoekt in

behandeling genomen.

Zij gaan binnekort de betreffende slootkanten inmeten.

Al met al is deze zaak draaiende.

Vondeltunnel. De externe leden van de projectgroep ontsluiting

Waarderpolder ontvingen kort geleden de financiële analyse van de

tunnel-inpassing. Zoals u weet is deze variant nooit in de projectgroep

behandeld om reden dat de toenmalige voorzitter dit een utopie

vond en wie zijn wij ??

Ongetwijfeld heeft u gehoord dat het plan voorlopig in de koelkast zit

en ik zal u de financiële onderzoeken besparen.

Er is echter een hoofdstuk die onze aandacht verdiend.

In dit stuk is aandacht gegeven aan Natuur-Landschap en Recreatie.

Ik neem hieruit over een voor ons belangrijk gegeven:

"Tevens dient tussen de noordzijde van de tunnelbak/tunnel-

aansluiting en het volkstuincomplex een groene buffer gerealiseerd te

worden. De inmiddels vijf jaar oude recreatieve en ecologische zone

tussen Vondelweg en het Hekslootgebied dient bij vookeur

ongestoord te blijven".

Vernomen dat de barbecue uitstekend is verlopen.

Helaas moest ik met verplichtingen buiten de stad verstek laten gaan.

Het is nu weer tijd geworden voor herfst gebeuren na enorm

goed tuinjaar wat de oogst betreft. Denkt u ook aan het schoon-maken

van de slootkanten en het hek gaat weer gewoon de hele dag op slot.

De muskusratten worden nog steeds bestreden rond ons complex en

dat geeft regelmatig een goede vangst aan ratten maar niet aan vis.

Het probleem van de muskusratten in de sloten rond het complex zal

nog wel een tijdje duren. Echter door de muskesrattenvanger van de

provincie is een koppeltje gevangen. Als u ze weer ziet, geef het door

aan mij, dan vraag ik ze om weer te komen vangen.

Deze beesten zwemmen heel rustig door de sloten en gaan pas weg

als je ze laat schrikken, dit in tegenstelling tot de gewone rat, die

meteen wegduikt. Ze zien er iets beverachtig uit en hebben een platte

staart en een stompe snuit.

Nogmaals een uitdrukkelijk verzoek: ga geen brood voeren aan welk

beest dan ook, welke zich op of boven het complex bevindt!

Wij lokken hierdoor alleen maar meer dieren aan die ook onze

gewassen opeten!!

Arbo-wet. Binnen niet al te lange tijd komen er, indien nodig, voor

bepaalde werkzaamheden protocollen. Deze houden een methode

om veilig te werken in. Voorbeeld: Om te werken met een ketting-

zaag zal diegene die het apparaat hanteert een speciale broek aan

moeten, veiligheidschoenen, oorbeschermers en bril.

Wij als vereniging moeten dit dan aanschaffen.

Voorbeeld: Schoonmaken van de keuken. Geen combinatie van

stoffen gebruiken die giftige dampen kunnen veroorzaken.

Wij als vereniging zullen daar een toezichthouder voor aanwijzen,

of je koopt het niet in en dan los je het dus ook op.

Voorbeeld: De conditie van de ladders. Wie controleert die?

Was ik maar geen bestuurder dan had ik alleen te maken met de controle

van de tuincommissie!. Pfffff.

Ik vraag een ieder om mee te werken en vluchten kan niet meer,

het is op alle tuincomplexen zo.

Trouwens erkende aannemers en installateurs mogen de zaken

keuren en DIE hebben wij als tuinders op ons complex.

Tactiek van de bovenste plank op Arbo gekeurde plankdragers.

De Amateurtuincomplexkeuring.

Die is aangevraagd door ons om een beeld te krijgen wat zo'n

landelijke club van ons complex vindt. Een zogenaamde startkeuring.

                                           Willem van Wonderen.

Bouwaanvraag

Er is ontstaan over het afwijzen van een bouwaanvraag voor

een gereedschappen-huisje of schuurtje.

Het betreft een kleine groep tuinders, die toch mopperen over de

gang van zaken, zoals die aan hun verteld wordt of zoals men graag

wil horen. Normale gang van zaken is het volgende. Voor plaatsing

van een opstal dient een aanvraag te worden ingediend.

Weten we allemaal uit het reglement.

Tuinder Gererd heeft dat gedaan met de bedoeling om een

gereedschappenhuisje neer te zetten.

Door de vakantie werd de aanvraag zes weken na het indienen in het

bestuur behandeld. Inmiddels had de tuinder bij een zakelijke transactie

met een medetuinder Willem een gereedschappenhuisje

gekocht, die daar óók als zodanig onterecht op de tuin stond.

Aan de levering was de voorwaarde verbonden: geen toestemming,

dan opstal en geld terug.

De tuinder plaatste het opstal vóór behandeling in het bestuur, in de

veronderstelling dat de bestuursleden aan wie hij zijn voornemen had

kenbaar gemaakt, het goed vonden omdat zij niet of nauwelijks

hadden gereageerd. Let wel: de secretaris had al wat bedenkingen,

maar beslist hierover niet alleen.

Het bestuur wees de aanvraag af op grond van art. 4.4 van de

bouwvoorschriften.

Dus rumoer. Geen van de bestuursleden heeft indidueel

toestemming gegeven om het opstal te plaatsen.

Nu gaan er tuinders zoeken en aanwijzen waar het wél mocht.

Elk jaar legt het bestuur verantwoording af en tevens kunnen tuinders

de bestuursvergadering bezoeken met vragen over mogelijke

onrechtvaardigheden of aanpassingen in reglementen.

Wij hebben over art. 4.4 van het bouwreglement nooit vragen gehad

en passen het toe zoals u ons opdraagt.

Tuinders, als u uitspraken wilt doen over een bestuursbesluit,

informeert u dan eerst over het "hoe en waarom".

De kwaliteit van uw uitspraak wordt dan gewaardeerd.

                                                    Willem van Wonderen.

Beste leden.

Nu het jaar zij laatste maanden in gaat wordt de balans opgemaakt.

Wij hebben op de valreep nog heerlijk van de barbecue kunnen

genieten, veel van onze leden hebben een heerlijke avond gehad,

het eten was voortrefelijk en de salades die waren gemaakt door de

diverse leden smaakte heerlijk, ook hebben wij geen dorst hoeven

lijden. Wij bedanken de leden van de activiteitencommissie daarom

ook hartelijk en wachten op hun volgende activiteit.

Het volgende punt is het schouwen van de sloten. Het waterschap

Rijnland komt de volgende maand de watergangen controleren.

Het schouwen betekent voor ons dat wij de slootkanten moeten

schoonmaken van overtollig materiaal. Met name de middensloot

groeit aardig dicht, ook de sloot aan de noordzijde is op vele plekken

aardig aan het dichtslippen. De waterkant aan de zuidzijde heeft de

rietkraag, het is niet nodig om deze te verwijderen, wel moet men

in de gaten houden dat het niet te veel uitgroeit. Mocht u er geen

raad mee weten dan kunt u ten alle tijden een beroep op ons doen.

Let u ook even op de bomen die hier en daar langs de slootkant

staan. Als deze te groot worden heeft u kans dat deze met een storm

omwaaien. Dus snoeien is dan ook verplicht, om geen schade aan de

slootkant te krijgen.

Als laatste willen wij u onder de aandacht brengen dat er de

mogelijkheid is dat u van tuin kan veranderen. De tuinen die vrij

komen worden eerst aan de leden met tuin aangeboden.

Tuin 38 en 39 komen het volgend jaar vrij dit zijn tuinen van 250 m².

De heer v.d. Meer van tuin 33 wil graag ruilen met een tuin die kleiner

is, deze tuin is 350 m² groot en er staat een schuurtje op.

Als er leden zijn die hierop willen reageren dan hoor ik dat graag van

u voor eind oktober.

Weet u dat vanaf de maand oktober het hek weer de hele dag op

slot moet zijn.

                                               J. Venings, secretaris

Reactie naar de redactie........

   Wij ontvingen de volgende reactie naar aanleiding van

   gebeurtenissen in- en/of rond ons tuincomplex:

De barbecue was fantastisch. Goed, nee voortreffelijk

georganiseerd, drank en etenswaar was perfect, de stemming

opperbest. Mensen die dit mogelijk hebben gemaakt, heel hartelijk

dank en ik hoop dat jullie doorgaan op de ingeslagen weg.

AKTIVITEITEN commissie: BRAVO !

                                  Naam en adres bekend bij de redaktie.

Er gaan over de tuin rumoerige stemmen t.a.v. mensen en

bouwwerken waar het bestuur bezwaar tegen maakt.

Wedezijds worden er dan dingen gedaan of gezegd die misschien

beter niet gedaan hadden kunnen worden.

De duidelijkheid ontbreekt mij om daar een oordeel over te vellen.

Maar dit wil ik toch wel kwijt. Ga met elkaar om in een goede

harmonie zoals ik dacht dat die er onder elkaar bestaat.

Niemand hoeft de ander naar de kroon te steken, niemand doet

dingen om een ander te kwetsen mag ik aannemen. We hebben met

elkaar een tuincomplex om met elkaar te genieten van ons dierbare

bezit. We hebben met elkaar regels gesteld zoals dat in iedere

gemeenschap moet gebeuren. Laten wij daar soepel mee omgaan,

niet hard tegen hard maar begrip tegen begrip. Ik wens dat begrip en

soepelheid moge zegevieren tot heil van onze fijne verhoudingen en

verdraagzaamheid op onze tuinvereniging Wie Zaait Zal Oogsten

of wel Wat iemand Zaait Zal hij Oogsten.

                                  Naam en adres bekend bij de redaktie.

De redactie doet haar uiterste best om de VONDELIER leesbaar

en betaalbaar te houden. Het eerste is afhankelijk van de kopij

die we binnen krijgen en we zouden het zeer op prijs stellen als ook u,

als lid, eens een reactie wil geven maar bovenal is het nodig dat het

betaalbaar blijft. We zijn dan ook veel dank verschuldigd aan de

adverteerders die daar hun bijdrage aan geven. Die dank naar deze

adverteerders zal dan ook moeten blijken in uw koopgedrag.

Dat is noch door ons noch door de adverteerder te meten.

Des temeer een zaak dat u als lezer die verantwoordelijkheid kent om

de zaken vermeld in onze krant niet voorbij te lopen.

Het zijn allemaal vertrouwde zaken met een heel goed assortiment en

een prettige service. Daarom, wij zorgen voor adverteerders en u

voor klandizie dan hebben we drie tevreden mensen.

De adverteerder in het bijzonder, de lezer en de redactie.

                                          De redactie.

Gehoord, gezien en........

Ik ben maar weer eens uitgevlogen om mijn ronfje te vliegen over de

tuinen en de wijde omgeving en dan vraag ik mij wel eens af, vlieg ik

nu over de weide... Of de wijde omgeving. Het is maar zoals je het

wilt zien maar ik vind het in ieder geval altijd weer een pracht

alhoewel.... De andere tijd van het jaar is nu al weer duidelijk te zien

en dat vind ik altijd toch wel weer triest. Alles gaat van het land, de

oogst wordt weer gehaald en wat ik altijd het ergst vind... niet

meer die mensen op de tuin, niet meer die vrolijke lach, die welkoms

roep van jullie tegen elkaar. Niet meer die stemming zoals die in het

begin van het seizoen opbloeit. Het hek gaat op slot, de tuinstoelen

gaan naar binnen er worden weer maatregelen genomen tegen de

vorst en ik blijf zitten met de spruijes en de boerenkool.

Er wordt niet meer zo geschoffeld zodat die lekkere dikke wurmen

voor mij boven komen. Hou maar op, ik word er triest van en rolt er

een dikke vogeltraan over mijn vogelwang.

Ik heb wel jullie barbecue gezien. Wat een werk is daarvoor verzet.

Inkopen van vlees, drank, de spullen klaarzetten en schoonmaken,

salades in overvloed. Tussen twee haakjes, jullie hadden voor mij

toch ook wel wat over kunnen laten, jammer volgende keer beter.

Maar wat was het gezellig en ik denk de mensen die er niet geweest

zijn.... ja wat moet ik daar van zeggen, er zal gerust een goede reden

voor geweest zijn en toch. Jongens en natuurlijk ook de meisjes,

volgende keer ontbreekt er niemand hoor want weet je wat het is, er

zijn altijd mensen die JOU missen. Denk nou niet voor mij geldt dat

niet want niemand mist mij want dan zit je er helemaal naast.

Och er zijn tuinders die mij ook wel eens een kluit aarde naar mijn

kop gooien dat is niet leuk natuurlijk maar de meeste tuinders vinden

mij toch wel een aardig verenpak hebben dus ik blijf gewoon komen

en zeker als er zoiets is van een feestje.

We schenken dan een glaasje en hijsen de WZZO vlag.

Ik weet het, ik loop of liever gezegd ik vlieg weer veel te hard van

stapel maar ja dat heb je als je enthousiast het leven vooruit ziet.

Het is weer mooi geweest, ik heb weer genoeg onzin uitgekraaid.

                                                    Groeten van DE EKSTER.

Bericht bestemt voor alle tuinders van W.Z.Z.O.,

Op 5 en 6 oktober hebben wij weer een rondje gelopen over ons

mooie complex.

Wij vinden dat de tuinen er over het algemeen heel goed bijliggen.

Vooral een aantal nieuwe tuinders hebben in korte tijd prachtige

tuinen gerealiseerd.

We weten hoe verwaarloosd sommige plekken waren.

Complimenten !!!

Helaas zijn er toch een paar tuinen waar e.e.a. op aan te merken valt

Wij zullen deze mensen persoonlijk benaderen.

Eén tuinder is door het bestuur van zijn tuin gezet.

Voor iedereen geldt, tuinen moeten winterklaar gemaakt worden.

d.w.z. bonenstokken, planken en losse ramen opruimen.

Slootkanten schoonmaken, geen troep achter huisjes opslaan.

Dat is van de weg af gezien, geen gezicht.

Er staan hier en daar nog blauwe tonnen, deze moeten groen geverfd

worden.

Heel belangrijk is, dat we nu ons mooie schelpenpad schoonmaken

en schoonhouden!

Dit geldt voor veel tuinders, nu is het onkruid nog makkelijk te

verwijderen, in het voorjaar niet meer, wij zullen dit controleren!

De dagen zijn nog niet te koud, we kunnen met zijn allen nog veel

plezier aan onze tuinen beleven. Als iedereen zijn eigen plek goed

winterklaar maakt, ziet ons complex er van de winter ook mooi uit.

Wat uiteraard heel belangrijk is richting officiële instanties.

                                                        De Tuincommissie.

Wat zal dat mooi zijn...!!!!

Wat zal er zo mooi zijn, wat kan er zo mooi zijn. Nou ja, het is

misschien een heel raar of verkeerd idee maar ik wil het toch graag in

het midden brengen. Ik, dat is Frans van tuin 48,

overigens met heel veel genoegen en dat mede namens mijn vrouw

waarvoor de tuin ook een stukje levensgenot is.

Genoeg hierover nu ter zake.

Al denkend over de tuin, het clubhuis met zijn vele mogelijkheden en

met het aankomende najaar in het verschiet kwamen bij mij de

volgende gedachte naar boven.

Straks zullen we minder aan onze tuin hebben te doen, elkaar minder

spreken en/of ontmoeten toen dacht ik, als wij nu eens wat anders

dan alleen tuinieren met elkaar gaan doen om uiting te geven aan het

fijne samenzijn wat we in het seizoen met elkaar beleven.

Nu komt het: Ik dacht als we met elkaar nu eens een tuinkoor

oprichten, gewoon gezellig onder deskundige leiding met elkaar

zingen. Wat voor repertoire? Gewoon gezellige melodieën desnoods

wat populair klassiek en datgene waar u voor in bent.

Dat programma stellen we bij voldoende belangstelling wel vast.

Natuurlijk moet zo'n dirigent een vergoeding hebben, dan denk ik

aan een contributie van pak weg f 15 per maand. We hebben een

heleboel mannen (geschoold hoef je absoluut niet te zijn) en bij die

mannen zijn ook ruim voldoende vrouwen, zo zijn we al een slag op

vóór bij de vele andere koren die altijd met een tekort aan mannen

worstelen. Ik zie u lachen om dit voorstel. Ok maar niet geschoten is

altijd mis. Ik hoorb u zeggen, "och niet eens zo'n gek idee", tegen die

wil ik zeggen, "KOM OP", geef je op bij:

                 FRANS, tuin 48

Graag vóór eind oktober want dan kunnen we dit seizoen nog starten.

Al vast hartelijk dank.

Natuurlijk moeten eventuele plannen allemaal nog verder uitgewerkt

worden en daar houden we u van op de hoogte.

                     "HENDRIK JAN", DE ZINGENDE TUINMAN

De tien vragen aan

       Mevrouw M.P. Bakker, tuin no. 12

          Even toch een inleidend woord om de volgende reden.

          Tuin no. 12 wordt "bevrouwd" door twee dames

          Hartsvriendinnen al sinds de middelbare school.

          Ik ga hen eerst even aan u voorstellen:

          Mevrouw Bakker, ik mag haar Marga noemen,

          komt uit Spaardam en mevrouw M.A. Warren,

          Maria, uit Haarlem. Marga doet het interview omdat

          Maria door familieomstandigheden verhinderd is.

In ons voorgesprek, wat ons dan vanzelf naar vraag 1:

"Waarom heeft u een volkstuin"? moet brengen, wordt al gauw

duidelijk, dat Marga al zo'n 15 jaar bewijst, dat zij de bekende groene

vingers heeft. Ze is begonnen op de volkstuin "Nooit Rust"aan de

Randweg. Daarna verhuisd naar Spaarndam. Is toen even gestopt,

maar had al gauw weer een tuin bij iemand achter van zo'n 100 m².

Dus niet zo groot, maar dat kwam wel goed uit, omdat ik ook in

opleiding was voor mijn werk. Dit vroeg ook de nodige tijd.

Deze tuin heb ik ook weer een paar jaar gehad. Toen weer voor

ca. 2 jaar een volkstuin aan De Boezem in Spaarndam.

Zo zien we, dat zij al die jaren, naast haar moederschap, een

doorzetteris, ook in haar hobby het tuinieren.

Eigenlijk ook weer niet zo vreemd, als zij verder verteld dat haar

vader en die van Maria vroeger ook al een tuin hadden. Dus zat het

ergens in "het bloed"! In die tijd was hun interesse hiervoor natuurlijk

niet zo groot, maar later bij het ouder worden en zij zelf gingen

tuinen, constateerden zij, dat je goed kan proeven wat van de eigen

tuin komt, of wat je in de winkel koopt.

Onze vaders leven allebei niet meer en omdat ik zelf nog zo bezig ben

met tuinieren, is het eigenlijk gevoelsmatig, praten met mijn vader.

Wie weet zou hij nog trots op mij zijn, als hij zou zien wat wij op onze

manier hier allemaal doen. Dit zelfde geldt voor Maria eigenlijk ook.

Na dit verhaal blijft Marga even stil en zie ik haar denken wat het

tuinieren voor haar eigenlijk inhoudelijk betekent.

Na deze korte stilte gaat zij verder.

Het is eigenlijk toch allemaal geweldig hé in de natuur.

Wat er ook misgaat, het jaar daarna kan je het weer opnieuw doen.

Het seizoen gebeuren hier, wat betreft droogte of juist veel regen,

veel of weinig zon en niet te vergeten harde wind, alles bepaalt mede

of jouw gestelde plannen en/of inzichten wel zo uitkomen als je

verwacht of gehoopt had. Ik denk dat je mijn vraag ruimschoots hebt

beantwoord en nu komen we bij vraag 2.

2 en 3. Wat verbouwen jullie zoal?

Ik de groenten en Maria de bloemen. Daar komt het zo'n beetje op

neer. We hebben daar duidelijk een andere functie in.

Wat mijn kant betreft, eigenlijk de gewone dingen zoals diverse

soorten groenten, aardappelen, tomaten, mais, (deze was bij

terugkomst van de vakantie finaal opgegeten) bramen en ook nog

wat fruitboomijes. Die moeten nog verplaatst worden dit jaar en dan

ook veel bloemen. Maria zaait deze.

Als ik je zo hoor, zijn jullie beider interesses ook zo. Ja dat is het zeker.

Het grappige hiervan is ook, dat we de tuin niet hebben verdeeld van

dit stuk is van mij en dat andere van jou. Ik ben meestal diegene die

de grote indeling maakt en dan overleggen we van deze bedden zijn

voor jou en die van mij, Maria doet dus ook de voorborder met

planten. Deze aanpak gaat zo prima. Nu zijn we dan echt zover, dat

we weten hoe of we het verder nog willen doen met de indeling voor

een huisje erop en een kas. Dat komt dus allemaal nog, hopelijk van

het najaar. Ter afssluiting van vraag 2 nog even vertellen wat nog een

wens van mij is n.l. de aspergeteelt. Dit lijkt mij ontzettend leuk.

Maar eerst nog uitkienen op welke plaats dit dan moet komen, zodat

ik hiervoor de grond kan bewerken en klaar maken. Vraag 3: Kweekt

u nog iets bijzonders, is hiermee dan ook beantwoord.

Vraag 4: Maak je altijd een teeltplan?

Ja meestal heb ik in deze een bepaalde volgorde in mijn hoofd en

schrijf ook wel dingen op, hoewel ik dat op deze tuin nog niet heb

gedaan. Mijn man is architect en maakt op mijn voorstel een

indelingstekening. B.v. 3 grote vakken en dan per vak ook nog een

bed-verdeling. Op deze manier maak ik dus wel een plan en als we

dan straks ook hier een huisje hebben en we komen op verschillende

tijden op de tuin werken, dan schrijven we op wat die en of de ander

gedaan heeft. Tussendoor hebben we veel contact met elkaar.

Zo moet alles dus wel goed komen en soms lukt het ook wel om

samen op de tuin te zijn.

Vraag 5: Heb je nog suggesties of tips voor uw bmedetuinders?

Nee hoor, wat mij betreft niet. Maar de communicatie onderling met

elkaar kan soms best leuk zijn. Op een goede dag sta je even te praten

met een van de buurmannen en in dit gesprek vertelt hij mij, dat de

bonen die hij heeft gelegd, helemaal niet opkomen, waarna ik

lachend reageer en zeg: "dan heb je ze zeker gelegd met

noordenwind, want dan komen ze ook niet op".

Och zo iets kun je geloven of niet, misschien is het onzin, maar voor

de zekerheid leg ik ze maar niet bij noordenwind.

Vraag 6: Heb je nog suggesties of tips voor de diverse commissies

             of de redactie?

Opvallend is het wel, dat de vereniging veel commissies heeft.

Dit geeft natuurlijk wel aan, dat het een actieve vereniging is.

Wel vind ik, dat de commissie die de tuinen moet gaan bekijken en

beoordelen, een van de moeilijkste commissie is. Hoe moet en kan

men wegen, wat wel en niet goed is en wat eventueel wel en niet

opgeruimd hoeft te worden? Komen de op-of aanmerkingen bij een

ieder wel op de goede en positieve manier over? Nogmaals, dit is een

heel moeilijke materie, waarin veel inzicht, wijsheid en ook tact een

grote rol speelt om alles in redelijke en goede banen te leiden.

Vraag 7: Hoe vind je het op dit tuincomplex?

Wat ik wel heel grappig vind is dat het vroeger, toen mijn vader nog

tuinde, het een echte nutstuin was. Alles wat we nodig hadden voor

levensonderhoud, werd geteeld. Daarna kreeg je een periode waarin

de bio-tuin erg actueel werd en nu krijgen we de recreatietuin.

Dat is het afwisselende vind ik hier. Dit is een mix. Hier zie je mensen

met een tuin, die hebben zelf misschien geen voor-of achtertuin, heel

gezellig zitten. Anderen doen het weer voor de groenten en nog weer

anderen voor beide. Zo is hier het complex.

Vraag 8: Heb je, buiten de tuin, nog meer hobby's?

Op dit moment weinig. Gezien mijn studie, heb ik het eigenlijk vrij

druk en bovendien hebben wij een zeer oud huis, van 400 jaar, wat

we nog steeds aan het verbouwen zijn, dit is overigens het ouderlijk

huis van Maria. Daar zin we al zo'n vijf jaar mee bezig en daar komen

nog wel 5 jaar bij. Dus eigenlijk is mijn huis mijn hobby. Koken is

zeker mijn hobby en ik heb een aantal jaren, in een toneelvereniging

gespeeld en aan theatersport gedaan. Dit laatste is een vorm van

improvisatie in spelvorm. Samen met vrienden hebben we een aantal

jaren geleden een toneelvereniging opgericht in Haarlem.

Wij zijn er al lang uit, maar de vereniging bestaat altijd nog.

Dat zijn eigenlijk zo de hobby's die ik heb, maar dat staat nu dus wel

een beetje stil allemaal. Doordat ik, binnen mijn werk, ook nog in

opleiding ben i.v.m. een nieuwe baan. Maar ondanks mijn drukke

werk nu, staat de tuin boven aan mijn lijstje. Dit geeft dan, naast mijn

werk, een goede ontspanning. Want een hobby heb je dan ook

gewoon nodig en daar maak ik dan ook tijd voor.

Vraag 9: Wat is je beroep?

Ik ben verpleegkundige (kinderverpleegkundige) en heb negen jaar

gewerkt in het Spaarneziekenhuis op de kinderafdeling de laatste jaren

in een leidinggevende functies. Vorig jaar dacht ik, gezien mijn leeftijd,

wat wil ik nu nog? Ga en wil ik dit tot mijn pensioen blijven doen, of wil

ik nog wat anders? En ja, ik heb besloten en de stap gewaagd om de

vervolgopleiding kinder-intensive care te gaan doen. Ik ben nu

verpleegkundige op de intensive care voor kinderen. Dat is heel

specifiek en alleen maar in de academische ziekenhuizen te doen.

Dit is een specialistische vervolgopleiding waar ik nu mee bezig ben.

Ik hoop deze studie eind dit jaar: begin volgend jaar af te ronden.

Kun je ook duidelijk maken, waarom je deze specifieke keuze hebt

gemaakt? Waarom kies je hier voor?

Het is heel technisch, spannend en ook heel erg emotioneel.

Daarnaast, zoals ik al vertelde, heb ik jaren met kinderen gewerkt, dat

vind ik erg leuk. Dit wil ik eigenlijk ook wel blijven doen.

Om een voorbeeld te noemen. In de tijd dat ik in het Spaarneziekenhuis

werkte en er een kind heel ernstig ziek was, erd het altijd overgebracht

naar een academisch ziekenhuis. Bij volwassenen ga je dan naar de

intensive care in het zelfde ziekenhuis en dan later weer naar de

afdeling. Ernstig zieke kinderen in een regionaal ziekenhuis gaan dus

naar een academisch ziekenhuis.

Je moet dan de zorg aan een ander ziekenhuis overdragen, soms komt

het kind dan later weer terug naar de afdeling.

Dan heb je een belangrijk deel van de zorg gemist en dat is jammer.

De andere kant van het verhaal is, dat er op een intensive care vaker

kinderen overlijden dan op een gewone afdeling. Dat is natuurlijk ook

zwaar, heel emotioneel en intensief. Uitgebreid praat zij verder over

de rol naar de ouders toe en de onderlinge band met collega's, waar

je dan veel mee moet kunnen praten als je dit nodig vindt. Ook over

het toch wezenlijke verschil tussen het sterven van een echt ouder

iemand met zeker ook heel veel verdriet en het sterven van een kind.

Dit is toch vaak anders. In diverse voorbeelden geeft Marga nog

weer, hoe mooi het kan zijn om hier voor en met kinderen te werken,

maar ook hoe zwaar het kan zijn als het kind niet mag door leven.

Zo maakt ze werktijden van 8 uur in wisselende diensten, wat ze

prettig vindt. Het lijkt of je hierdoor ook wat meer vrije tijd hebt en

dan spreekt ze haar hobby, de tuin, weer aan, wat haar veel

ontspanning geeft. Dit is naast dit zware beroep, hard nodig.

Ook na deze werkzaamheden is en speelt een goede thuishaven een

grote rol en draagt er aan bij om dit werk te kunnen blijven doen.

Vraag 10: Heb je nog suggesties voor het bestuur?

Na enig nadenken, nou nee.

     Marga, ik wil je bedanken voor je uitgebreide en spontane verhaal.

     Mijn voorgevoel, dat het een indrukwekkend verhaal zou worden

     over je werk, is waarheid geworden. Ik wens je dan ook voor je

     verdere opleiding en in je werk nog heel veel succes toe.

                                     Bas Mantel, redactie.

Eendjes......

Lang geleden, mijn kinderen waren nog jong, woonde ik in

Amsterdam op een bovenwoning, dus ook toen was ik op zoek naar

een volkstuin.

Ik vond een plekje achter het Stadion bij het Nieuwe Meer, een groot

complex, 600 tuinen, en wij kochten een oud, romantisch huisje met

een tuin vol bomen (ceder, blauwspar, hulst, forsythia e.d.)

Er was ook een grote vijver met vissen en waterlelies.

Achter de vijver stonden varens en een hele grote conifeer met

takken tot de grond. M'n zoontje en z'n vriendjes hadden daar onder

een pracht van een hol.

Toen het weer voorjaar werd kwamen we op de tuin en zagen dat in

het "hol" een eend zat te broeden op zeven eieren. Het "hol" werd dus

gemeden, en elk weekend zat de eend op haar nest.

Nu moet ik eerst even iets vertellen over m'n achterbuurman.

We hadden aan de achterzijde van ons huis zo'n smal slootje en de

slootkanten moesten "schoon", dus wij gingen af en toe het onkruid te

lijf met schoffel en harkje.

M'n achterbuurman pakte het rigoureuzer aan. Hij deed gif in z'n

gieter en besproeide daarmee regelmatig z'n slootkant.

Het was dan ook een prachtige zwarte berm, wat de bewondering

opwekte van de verfraaingcommissie....

Op een donderdag fietste ik even naar de tuin, ik was zo benieuwd of

er al kleine eendjes waren.

Ik kwam op de tuin.... het nest was leeg, de eieren uitgekomen.

Ik liep naar het slootje achter ons huisje....

Daar zag ik moedereend zwemmen..... en die kleine eendjes,

alle zeven dood, met hun kopje scheef of onder water.

Ze hadden twintig meter achter hun moeder aangelopen naar het

slootje, maar tegen het vergiftigde water van het slootje konden ze

niet op.....

Ik heb staan huilen aan de kant

                                                            Tiny Dijkman. 

WZZO © 2015 • F.H.M. Schoot Uiterkamp