Open Dag van 20 juni is weer een groot succes geweest.

Ook dit jaar zijn er enthousiaste tuinders die hun tuinen open gesteld

hebben ter bezichtiging en hobby’s tentoongesteld.

Ook was de bijenman aanwezig om zijn hobby te laten zien en honing

te koop aan te bieden.

Ik stond, net als vorig jaar samen met Ada in de kantine om diverse

versnaperingen te verkopen.

Het weer was redelijk en het buiten terras open.

We mogen spreken van een redelijke opkomst.

Helaas was er dit jaar een tuinder niet bij.

Het betreft Harry Voorbraak, hij is op 24 mei j.l. overleden.

Tuinders zullen Harry blijven herinneren als een rustig persoon

die maar weinig woorden nodig had om wat te vertellen

maar met veel gevoel voor humor.

We wensen zijn vrouw Nan, kinderen en familie dan ook veel sterkte

in het verwerken van dit verlies.

Ondanks deze droevige gebeurtenis, is er het bestuur besloten dit jaar

een barbecue te organiseren.

Datum vrijdag 21 augustus. Schijf deze datum in uw agenda.

Verdere informatie zal op het mededelingenbord worden

opgehangen.

Met de vakantie in het vooruitzicht beëindig ik het voorwoord.

Ik wens iedereen een fijne vakantie toe

en hopelijk zien we elkaar weer in augustus

bij de barbecue als de vakanties zijn afgelopen.

  

 

                                                                        John van der Lubbe.

2e impuls achterstallig onderhoud.

De duikers onder de paden zijn laatst vernieuwd door aannemingsbedrijf

Huybens om een betere doorstroming te krijgen in de middensloot.

Deze werkzaamheden vallen onder de 2e impuls achterstallig

onderhoud van de gemeente Haarlem.

Overlast.

Nu de zomer weer in aantocht is, willen wij onze leden wijzen op het

voorschrift in de statuten:

“Voorkom geluidsoverlast aan je mede tuinders”. Geluidsoverlast is

natuurlijk een rekbaar begrip. Wat verstaan wij onder overlast.

Bijvoorbeeld: luid spelende radio’s, schreeuwende kinderen,

blaffende honden, draaiende stroomaggregaten, motormaaiers, enz.

Wij verzoeken onze leden om rekening te houden met buren.

Wij komen op de tuin om rustig te kunnen werken.

Mede namens de andere bestuursleden wens ik jullie

een prettige zomer(vakantie) toe.

                                                             Richard Foppen (secretaris).

Het bericht dat “Har”was overleden bereikte mij op maandagmorgen.

Een rilling liep over mijn rug. Dat kan niet waar zijn is altijd de eerste

ontkenning, maar niets was minder waar.

Vele tuinders hadden niet hun beste dagen na dit bericht, op de tuin

heerste verslagenheid en men zocht elkaar op om te praten.

Dan komen de herinneringen, die nooit worden vergeten,

waarin “Har” altijd een rol blijft spelen, want oude tuinders blijven,

al zijn zij even verdwenen.

Als ik terug denk aan de roerige verhuistijden waarin onlosmakelijk

hij een rol speelde met een opgewekt gezicht en de kreet:

“wij helpen wel even voorzitter!”, blijft hij weer aanwezig.

Het volgende gebeurde: de nutsvoorzieningen moesten worden

aangebracht en het bestuur had besloten om de gas- en elektrameter

in het opslaghok aan te brengen.

Dit in verband met de aansluitkosten. Wij hadden geen geld

Harry kreeg het toezicht op het geheel. Het was tenslotte zijn stiel.

De werkzaamheden liepen goed en hij vertrouwde mij toe:

“Het komt dik voor elkaar”. Vlak voor het einde van de

werkzaamheden zegt Harry tegen mij:

“Luister, die gasmeter heb ik in het verenigingsgebouw laten plaatsen.

Is beter”. Tevens waren alle leidingen die nodig waren meteen

meegenomen naar het verenigingsgebouw.

Prima natuurlijk, maar die gasaansluiting was 150 meter geworden

in plaats van 90 meter. “Wie gaat dat betalen Harry?”

“Daar vind jij wel een oplossing voor”, stelde hij droog.

Die avond om 20.15 uur ging de telefoon.

De gasinspecteur aan de lijn. “Willem, wat flik jij me nu?”

“Ja, ik weet het ook niet, maar ik heb geen geld”.

Een maand later vraagt Harry, of ik nog wat had gehoord over de

kosten. Ik vertelde het hem en ook dat ik geen rekening extra had

gekregen. “Zie je wel, ik zei het je nog” en hij keek mij vrolijk aan.

Harry, mede daarom blijf je altijd in mijn herinnering en dat je mag

ruste in vrede.

                                                                                     Willem

Beste collega-tuinliefhebber,

Leden van de redactie hebben mij gevraagd, een stukje te

schrijven over de financiële status van onze vereniging.

Ik wil graag aan dit verzoek voldoen en ik beloof u, dat ik

zo weinig mogelijk op de getallen zal ingaan.

Ook zal ik zo weinig mogelijk lastige financiële termen

gebruiken. Achtereenvolgens wil ik eerst met u de

resultatenrekening en balans bespreken.

Deze zijn heel handig om de financiële status te beoordelen.

Daarna wil ik u aangeven hoe financieel gezond wij zijn.

Tenslotte wil ik met u naar de toekomst kijken en beoordelen

of we na 60 jaar zaaien kunnen gaan oogsten??

Resultatenrekening.

Dit is het eerste instrument dat voor elke financiële beoordeling

noodzakelijk is. Het maakt daarbij niet uit of u uw persoonlijke

situatie beoordeelt, we het over onze tuinvereniging hebben,

of dat we een van onze grote multinationals beoordelen.

     De resultatenrekening kunt u in zijn eenvoudigste vorm

     vergelijken met het ouderwetse huishoudboekje.

Links schrijf je de inkomsten (opbrengsten) en rechts de te

verwachten uitgaven (kosten). Vervolgens beoordeelt u of de

inkomsten toerijkend zijn om er de rekeningen mee te betalen.

Blijft er een klein bedrag over nadat de rekeningen betaald zijn,

dan ontstaat er een glimlach rond onze mond.

Zijn de inkomsten niet toerijkend, dan kan het puzzelen beginnen

en is de glimlach veelal veranderd in een lang gezicht.

Ada houdt ons huishoudboekje bij.

Zij groepeert daartoe alle opbrengsten en kosten in de

subgroepen: Leden; Gebouwen; Commissies en Bestuur.

Hierdoor ontstaat er een helder inzicht in deze subgroepen.

Het totaal geeft het resultaat van onze vereniging weer.

Dus voor alle helderheid:

Het resultaat is alle opbrengsten, verminderd met alle kosten.

Ja, zult u misschien zeggen: om dus het resultaat goed te kunnen

begrijpen, moet ik dus inzicht hebben in alle opbrengsten en kosten!!

“Neen” is het antwoord. Je kunt namelijk ook kijken naar de Kasstroom.

Hier is iets heel bijzonders aan de hand:

De kasstroom is namelijk gelijk aan de Winst (of Verlies)

plus Afschrijvingen (is de Cashflow).

          Dit is: - en heel bijzonder,- en heel belangrijk aangezien

          deze Cashflow, de winst plus de afschrijvingen dus,

          de “Vrij besteedbare ruimte “ weergeeft.

Deze Cashflow, is dus heel belangrijk bij de beoordeling van onze

vereniging (of individu, of bank, etc).

De Balans.

Links op de Balans staan de Bezittingen.

Dit zijn bijvoorbeeld de Gebouwen, de Voorraden of gewoon Cash.

Rechts staan de Schulden, zoals bijvoorbeeld een hypotheek op de

gebouwen, of een lening bij de bank. Daarnaast de Voorzieningen,

bijvoorbeeld in de vorm van reserveringen voor toekomstig

groot onderhoud en als laatste het Eigen Vermogen.

De belangrijkste eigenschap van een Balans is, zoals het woord al

aangeeft, dat hij altijd in balans is, oftewel in evenwicht.

           De waarde van de Bezittingen is dus gelijk aan de omvang

           van de Schulden en de omvang van het Eigen Vermogen.

Onze vereniging “WZZO” bestond vorig jaar 60 jaar. Al die jaren zijn

er bestuurders geweest, penningmeesters en jaarvergaderingen.

Het bijzondere is nu dat de optelling van alle winsten (en verliezen)

over deze 60 jaar, gelijk is aan het Eigen Vermogen, zoals dat op de

Balans van 2008 voorkomt.

Het Eigen Vermogen is dus ontstaan door alle winsten te reserveren

en eventuele verliezen hiervan af te trekken.

Het Eigen Vermogen is volledig vrij van verplichtingen.

(en is dus vrij besteedbaar).

De financiële gezondheid van onze vereniging.

Ik denk, dat u door mijn woordkeus al heeft kunnen beluisteren,

dat wij financieel gezond zijn.

De toekomst.

Kijkend naar de toekomst is het voor onze penningmeester en ons

bestuur de uitdaging om deze financiële gezondheid minimaal te

handhaven (niet potverteren dus).

Echter, ons clubhuis is bijna afgeschreven, daarnaast is er behoorlijk

wat cash, een goede cashflow en een uitstekend eigen vermogen.

Daarom heb ik het bestuur gevraagd te gaan onderzoeken of er

ruimte is om de komende jaren eenieder een heel klein beetje te

laten profiteren van deze luxe situatie.

Ons bestuur heeft natuurlijk alle ruime om een eigen beleid hieromtrent

te ontwikkelen. Indien gewenst, ben ik beschikbaar als klankbord.

Beste tuinliefhebbers, ik hoop dat jullie door deze toelichting

met andere ogen de financiën van onze vereniging gaan bekijken.

          Voor de toekomst wens ik jullie allen een goede gezondheid,

          in deze financieel zeer gezonde tuinvereniging, toe.

          Laten we samen genieten van deze “Rijke Oogst “.

                                                                                       Paul

En zo komt er dan toch een einde aan deze feuilleton.

De brug is af en geopend, het verkeer rijdt er inmiddels overheen.

De opening hebben wij helaas gemist, maar anderzijds stond er

genoeg in de krant hierover, met foto’s en al. Ik kan daar weinig aan

toevoegen. Nadenkend over een vervolg van de feuilleton, dacht ik,

dat het leuk zou zijn “De Tunnel” te starten. Helaas, de politiek heeft

anders beslist en ik ga nadenken over iets anders.

Hier heb ik gelukkig de hele zomer de tijd voor…………….

                                                                                       Fred

Op de jaarvergadering en ook in de Vondelier, is door verschillende

leden gesproken over 'multifunctioneel medegebruik'.

Dit is ambtelijke taal waarmee wordt bedoeld, dat ons volkstuincomplex

niet alleen voor ons tuinders is, maar dat ook anderen daar

gebruik van kunnen maken en van kunnen genieten.

Dat multifunctioneel medegebruik is niets nieuws.

Onze tuin is van april tot oktober namelijk overdag open en voor

iedereen toegankelijk om een ommetje te maken en van de bloemen

en planten te genieten. Ook vervult ons clubhuis een buurtfunctie

voor bijeenkomsten van clubjes, verenigingen en ook bijvoorbeeld

van de Vereniging Behoud de Hekslootpolder.

En ook is al gememoreerd, dat een aantal van onze leden betrokken

zijn bij schoolklassen.

Allemaal goede zaken en mooie initiatieven. Is het voldoende?

Dat is een goede vraag. Het kan natuurlijk altijd meer en beter.

Zo zullen er maar weinig mensen weten, dat je vrij over de tuin kan

wandelen en mogelijk zijn er ook andere initiatieven te nemen.

Het bestuur zal de komende tijd proberen een aantal van deze zaken

uit te denken. Zo zou het grote hek mogelijk vaker open kunnen, als

we maar zorgen dat auto's buiten blijven. Als er leden zijn die ideeën

of voorstellen hebben om meer mensen te laten genieten van onze

mooie complex, dan houden we ons aanbevolen.

Spreek ons aan, bel ons of stuur een mail!

                                                 Namens het bestuur, Remco Visser

Dit is de volgende titel voor stukjes, die gaan over het medegebruik

door niet-tuinders uit de aanliggende wijken en dorp.

Dit wordt ook wel multifunctioneel genoemd.

Daar het meerdere stukjes worden en de vakantie voor de

deur staat, ga ik hiermee na de vakantie verder.

Vragen over voorgaande stukjes waren er niet, echter wel een apart

verhaal van Gerard. Hier ga ik even op in, daar er toch wat

vreemde uitspraken of verwijzingen in staan.

Allereerst heb ik op de jaarvergadering gevraagd om beleid te

ontwikkelen op het gebied van de recreatieve functie van ons

complex, om het multifunctioneel gebruik te bevorderen,

zoals in ons contract staat.

Reactie van het bestuur: “wie zwijgt stemt toe”.

Reactie van schrijver artikel:

Hij promoot visite van schoolkinderen op de tuin en zorgt voor

mogelijk een binding met een zorgcentrum.

Hij gaf niet aan, dat dit al beleid is.

Reactie redactielid: schrijf er stukjes over.

Uit het stukje van schrijver zou blijken, dat er al beleid is.

Dat is vreemd, want zoiets toets je op een jaarvergadering.

Het bestuur heeft contact met mij opgenomen en laat weten

dat zij er druk mee bezig zijn om beleid in deze te ontwikkelen.

Zij komen dan ook binnenkort met een voorzet in de Vondelier.

Totaal afstand neem ik, als oud lid van de beheerscommissie van

de bewering, dat ouderen destijds niet welkom waren in ons

verenigingsgebouw. Ondermaats.

Grievend is de opmerking, dat bestuursleden in het verleden niet

bereid waren om ook eens hun handen uit de mouwen te steken.

Als oud-voorzitter werp ik deze suggestie ver van mij.

                                                                                 Willem

Op de vraag uit “De Vondelier”, nummer 4, zijn wederom diverse

oplossingen binnen gekomen, waarvoor onze hartelijke dank.

Wilt u de nieuwe prijsvraag foto op de website zien dan adviseren

wij u om ongeveer een week na aflevering van dit boekje even te

kijken op onze website www.wzzo.nl

“Welke plant zag u op de foto?” Het betrof hier de dille.

Diverse oplossingen passeerden de revue van cosmea, venkel, dille

etc. Dille is een goede plant om tussen bijvoorbeeld je tuinbonen te

zetten om zo de luizen tegen te gaan.

Uit de goede inzenders hebben wij de winnares getrokken.

Wij wensen Edith, tuinnummer 79, heel veel plezier

met de door haar uit te kiezen prijs, een zak tuin/pot of zaaiaarde.

De commissie van “Wie weet het…”, zal binnenkort de waardebon

komen overhandigen. Uiteraard komt een foto van deze uitreiking

in de volgende uitgave van “De Vondelier”.

De nieuwe prijsvraag:

Je bent als tuinierder/ster altijd wel bezig op je tuin, maar tijd om

te genieten en te kijken naar je planten is natuurlijk belangrijk.

Gaat hier een goede oogst aankomen?

De foto komt van Gerard met zijn vraag:

“Welke plant ziet u op deze foto”?

Denkt u het juiste antwoord op deze vraag te weten,

zet het op papier samen met uw naam en tuinnummer

en stop uw antwoord in de postbus van tuinnummer 80.

Uit de goede inzenders wordteen winnaar getrokken en hij/zij

ontvangt de prijs, die door het bestuur ter beschikking wordt

gesteld. Overigens zijn meerdere inzendingen toegestaan.

De waardebon voor een zak tuin- pot- of zaaiaarde ontvangt

u van de commissie, die alle inzendingen bestudeert, t.w.

Gerard, Yvonne en Cocky. Uw waardebon kunt u

inwisselen in onze tuinwinkel.

Wij kijken uit naar uw oplossingen! Heel veel succes!

De winnaar van deze vraag zullen wij in de volgende uitgave van

“De Vondelier” vermelden, samen met de nieuwe vraag.

                                                                                    Cocky

De winnaar van de prijsvraag uit de De Vondelier nummer 3

is de heer Philippo. Hij had het goede antwoord op

de vraag, welke vogel zit hier op de treurwilg?

En dat was een heggenmus.

Als je eenmaal met het bonsai virus bent besmet is er geen

houden meer aan. Je wilt meer, beter, mooier en je bent

steeds weer trots op je resultaat. En toch ben je nooit klaar;

het kan altijd fraaier en preciezer. En bomen leven lang . . je overleeft

je eigen hobby niet als je er wat van maakt.

Snoeien, bijknippen, verpotten, water geven, besproeien, bedraden;

je kunt er heel veel tijd aan besteden.

En toch als je het de enthousiastelingen vraagt, neemt het werken aan

je bonsai gemiddeld niet meer dan een uurtje in de week in beslag.

In bonsai komt veel samen. Kunst, cultuur, traditie en liefde voor de

natuur. De Bonsaikunst komt oorspronkelijk uit China en werd al

200 jaar voor Christus ten tijde van de Han Dynastie beoefend.

Rond de middeleeuwen bereikte het Japan en werd daar

langzamerhand onderdeel van de Japanse cultuur.

Pas in de 20ste eeuw bereikte de bonsai beoefening Europa.

Europa telt inmiddels duizenden bonsai liefhebbers,

maar wijdverspreid kan je deze intrigerende hobby niet noemen.

Bonsai betekent letterlijk plant (sai) in lage pot (bon).

Toch is elk boompje in een lage pot nog geen bonsai.

Een echte bonsai is een uiting van een bevlogen mens,

die aan de hand van regels met levend materiaal de

natuur herschept, verkleint en idealiseert.

Met als resultaat een fraaie en ideale vorm, oud en vol karakter.

Wij als hobbyisten, beginnen vaak met zaailingen, startmateriaal

van kwekerijen of een eerste gekochte pre-bonsai.

U begrijpt, dat het tientallen jaren duurt voordat er een bonsai

kan ontstaan. Maar met de juiste ingrepen, handelingen en vooral

goede zorg kan al snel resultaat geboekt worden.

Zo langzamerhand ontstond ook in Nederland de behoefte aan

overleg en uitwisseling van kennis en ervaring.

Zo werd in 1972 de Nederlandse Bonsai Vereniging, kortweg NBV,

opgericht. En zo’n 20 jaar later kwamen er zelfstandige regionale

afdelingen zoals de Bonsai Vereniging Noord-Holland.

Er ontstonden fenomenen als de jaarlijkse Landdag, er kwamen

docenten en cursussen, keurmeesters werden opgeleid en Bonsai

in Nederland werd steeds professioneler. Ook de commercie heeft

bonsai ontdekt. Er zijn nu legio importeurs en kwekerijen waar u

voor bonsaiboompjes en bonsai artikelen terecht kunt.

Ook op het internet kunt u surfen naar heel veel informatie over

bonsai. Begin eens met onze vereniging: www.bonsai-nh.nl

En ontdek ook dat juist hier in West-Europa goed gewerkt kan

worden met inheemse bomen als eik, beuk, kastanje,larix, jeneverbes,

meidoorn, linde, etc. Hoezo alleen maar dennen en sparren ?

Op de tuin kweek ik vele boomsoorten om later te dienen als bonsai.

Deze z.g. “pré bonsai” worden ook 2 - 5 keer per jaar gesnoeid om

een mooie compacte vorm te krijgen.

Ook de wortels worden 1 keer per 2 jaar gesnoeid om compact te

houden en vooral ook een mooi verdeelde stevige vorm te verkrijgen.

Wanneer de boom er enigszins “volwassen” uit gaat zien, wordt deze

in een bijpassende pot gezet en vaak jarenlang verder bewerkt.

Dit afwerken doe ik thuis, waar ik gelukkig een ruime tuin heb en ook

een kasje, welke ik in de winter verwarmen kan.

Overigens blijven bijna alle boompjes ’s winters ook buiten.

De kastanje boom welke ik in mijn hand heb, was een kastanje in 1972.

Op een autoloze zondagmiddag in 1973 heb ik tijdens een wandeling

met mijn kinderen in het Bloemendaalse bos, de ontkiemde kastanje

gered uit een hoop bijeen geharkte bladeren.

In deze bladerhoop zaten overigens nog vele tientallen ten dode

opgeschreven ontkiemende kastanjes.

                                                                                             Henk  

Wat de winkel betreft gaat alles prima.

Nu de composttonnen weer voller raken:

Wij hebben compostversneller, wat zeer goed werkt.

En uiteraard slakkenkorrels, in een grote en kleine verpakking.

We verkopen ook netten, in twee soorten, heel handig

nu appels, peren enz.. al wat groter worden.

Wij wensen iedereen een goede zomer toe

                                                  Namens het verkoopteam: Lida

Afgelopen voorjaar heb ik een hevige strijd geleverd met de natuur in

de vorm van een organisme met twee poten, een verendek en een

snavel of een organisme met vier poten, een zacht velletje en twee

lange voortanden.

Wie van de twee de boosdoener was weet ik niet, ik heb nog geen

“heterdaadje” kunnen verrichten.

          Wat was het geval:

          Ieder jaar stop ik voor een vermogen aan tuinbonenzaad

          in de grond en ieder jaar kwam dat netjes boven de grond en

          konden de plantjes uitgroeien tot peuldragende lekkernijen.

Dit jaar verliep dat echter anders.

Net toen de plantjes in spé hun koppie boven de grond staken

werden ze opgegraven, onthoofd en ontzield achtergelaten op de

bewerkte akker, als een soort taugé zeg maar, maar dan groter.

De ene keer zag ik wel eens een dikke bosduif, de andere keer

betrapte ik de fazant op de tuin. Vervolgens heb ik alles opnieuw

ingezaaid en afgeschermd met een net. Precies volgens de boekjes.

Wat schetste mijn verbazing: toen ik later mijn rondje liep over de

tuin zag ik weer, dat een aantal plantjes achteloos ontworteld en

ontlobt waren en kansloos lagen te verdrogen. Dat kan geen vogel

zijn geweest, hier werd ondergronds verzet gepleegd.

De ware dader heeft zich nooit gemeld, maar ik hoopte wel, dat-ie

een flinke buikpijn had van die irritante vraatzucht.

Deze week, begin juni, controleerde ik weer eens de gewassen en liep

langs de kruisbessenstruiken. De boekjes schrijven, dat de groene

kruisbes door vogels met rust gelaten wordt, vanwege hun kleur.

De struiken hoefden dus niet afgedekt te worden met netten, want

onze gevederde vrienden zouden de bessen geen blik waardig gunnen.

Nou, waarom zijn dan de meeste bessen verdwenen, zijn een aantal

takken van de struiken afgebroken en lopen wij weer een zomerse

delicatesse mis !! Juist, omdat die dikke duif met zijn dikke kont zich

tegoed gedaan heeft aan onze bessen. En wat het meest irritant is, die

moddervette duif heeft de bessen er wel afgehaald en de takken

geknakt, maar blijkbaar was het meneer te zuur, meneer bliefde de

bessen niet, de ogen van meneer waren weer eens groter dan z’n maag,

het was meneer natuurlijk weer te min. Maar iets over laten voor een

ander, ho maar! Rot beest!! Rot boeken!!

De boekjes schrijven, dat je snijbonen prima kunt voorzaaien in de

kas om ze later, als het warm genoeg is buiten te kunnen uitplanten,

zodat je een voorsprong hebt op moeder natuur.

Dus hebben wij een hele bak met snijbonenzaad in de kas gezet in

afwachting van hogere temperaturen. Twee plantjes kwamen er

bovendrijven van het hele doosje kostbaar zaad! Nu heb ik ze

gewoon buiten tegen de stokken gezaaid en je zal zien: no problemo!

De boekjes zeggen, dat je dille tussen de tuinbonen moet zaaien, want

dat weerhoudt de luis ervan zich tegoed te doen aan de toppen van

de planten.

Oh, ja !!, waarom zitten onze tuinbonen dan vol met zwarte luis,

terwijl de dille 20 cm verderop uitgelachen wordt door die sapzuigers !!

De boekjes zeggen, dat peulenzaad een lekkernij is voor de vogels,

dus moet je het gewas in de dop beschermen. Goed advies, maar de

boekjes zeggen niets over woelmuizen, ratten en mollen, die zich van

al die gewasbescherming niets aantrekken en gewoon dwars door

netten, gaas en glasplaten heen zich tegoed doen aan onze plantjes.

Nee, dan de aardbeien: ik heb ze volgens de boekjes netjes afgedekt

met een groot net, stro onder de rode delicatesse gedaan, precies

volgens de boekjes. Maar diezelfde boekjes reppen met geen woord

over die slijmerige kruipers met zo’n huisje op de rug, die als je even

niet oplet onze zomerkoninkjes tot kale kroontjes reduceren.

Vanaf nu lees ik geen enkel boek meer over tuinieren, ga volledig af

op mijn intuïtie, roep de hulp in van Bayer, zet onze teckel ’s nachts

op de tuin om het perceel te bewaken en ik ga een jachtvergunning

aanvragen bij de Gemeente Haarlem.

Ik laat niet met mij sollen, afgelopen uit!!

Wat zei Rambo ook al weer in First Blood, part one: “They threw first

blood, not me! Don’t push me!!

Lekker ontspannend hé, dat tuinieren! Rot natuur!!

                                                                                       Fred

WZZO © 2015 • F.H.M. Schoot Uiterkamp