Hier dus alweer de eerste Vondelier van 2009.

Allereerst wil ik graag iedereen die ik niet heb gesproken

tijdens de Nieuwjaarsborrel een heel goed en gezond 2009

wensen en natuurlijk niet te vergeten een jaar met grote

oogsten.

De festiviteiten zijn allang weer achter de rug en de lange

koude maand januari is ook alweer voorbij.

Het was zeker een maand in het teken van griep en vele

waren hierdoor geveld.

De Nieuwjaarsborrel op 9 januari was een succes.

Vele gezellige tuinders waren aanwezig om een hapje

en drankje te nuttigen.

Er is vanwege de aanhoudende kou niets van tuinen

gekomen, maar nu ik mijn pakket met zaden afgehaald heb

kan ik beginnen met voorzaaien en als het weer het toelaat

ook met het omspitten van mijn tuin.

Veel tuinplezier!

                                                                    John van der Lubbe

E-mail adressen

Van een aantal tuinders heb ik geen of een oud e-mail adres,

willen de volgende tuinders hun e-mail aan mij door geven

(secretaris@wzzo.nl).

Tuinnummer: 2, 4, 7, 11, 14, 17, 20, 30, 34, 39, 44, 51, 53,

54, 55, 57, 63, 64, 65, 67, 69, 73, 74, 76, 77, 78, 79 en 81.

Alvast bedankt

Help de middensloot !

Dhr. Bot (tuinnummer 3) heeft aangegeven te willen stoppen

met het goed houden van het water in de middensloot.

Wij vinden het jammer, maar wij begrijpen het wel,

zeker nu hij niet meer aan de middensloot zit.

Gerard bedankt voor je inzet!

Maar hoe nu verder!

Als er niks aan de middensloot wordt gedaan, dan wordt

het een ergernis voor alle tuinders aan de middensloot,

dus welke tuinder aan de middensloot staat nu op.

En denk nu niet dat doet mijn buurman/vrouw wel,

want als iedereen zo denkt dan doet niemand het.

Is het wat voor u, meldt u zich aan bij het bestuur.

Nieuwkomer

Mevrouw M. Beccari is op tuin 41 gekomen als nieuwkomer,

wij wensen haar veel tuinplezier.

                                                           Richard Foppen (secretaris).

Afgelopen vrijdag ( dat was 31 oktober ) hebben we nadat de

border onkruidvrij was gemaakt de bodem weer met bladeren

bedekt. We realiseerden ons dat we een jaar geleden toen

we begonnen zijn met het verbeteren en onderhouden van de

border we als eerste ding de schone grond gingen bedekken

met bladeren. Toen echter was de border nog helemaal kaal.

Hoe is dat jaar voor ons geweest en wat hebben we gedaan?

Na drie keer zorgvuldig uitvorken van de onkruidwortels zijn we in

het voorjaar begonnen met het beplanten. Als eerste hebben we een

snipperpad gemaakt met daarvoor een haag van haagbeukjes.

Voordat we de bloemenstuiken en -planten er in gingen zetten

hadden we een plan gemaakt hoe en wat we wilden hebben.

We hebben veel aangeboden gekregen van tuinders die iets konden

stekken of scheuren of te veel hadden. Via Jan Voorbraak hebben we

2 appelboompjes gekocht en vooraan bij het informatiebord geplant.

Nagenoeg alles wat we geplant hebben is aangeslagen, wat ons

uiteraard zeer verheugd. Elke vrijdag van de even weken zijn we

bezig geweest het onkruid, voornamelijk heermoes, haagwinde en

zevenblad, zo diep mogelijk met wortel en al er uit te halen.

Hierbij merkten we dat alle voorafgaande handelingen de grond

luchtig en rul gemaakt hebben en dat de grond vol wormen en ander

bodemgedierte is komen te zitten. Om deze conditie te behouden

hebben we nu weer blad aan gebracht. In de loop van het jaar zijn er

twee kleine borders en de lange tegenoverliggende border omgespit.

Met dank aan onze spit kampioen Karel Takken en de mensen die het

tijdens een werkbeurt als klus op zich hadden genomen.

De twee klein borders hebben we al min of meer van planten

voorzien en betrekken we in het wied schema. De lange border (links

van het pad als je de tuin op komt) is goed omgespit een paar keer

door gewerkt om de onkruidwortels eruit te halen en ruim voorzien

van mest en blad. Dat belooft dus een prachtige voedingsbodem te

worden voor het komende voorjaar.

Karel (niet te stuiten) wil deze winter de grote border, grenzend aan

tuin 27, omspitten. Ikzelf was/ben daar een beetje aarzelend over

maar mijn twee “collega’s”zeggen dat we het onderhoud van ook

deze border wel kunnen bolwerken. Nou moet ik zeggen dat er in

deze border alleen maar winst is te behalen, dus waarom dan niet.

We hebben wel besloten om in plaats van om 10 uur voortaan om

half tien te beginnen. Op onze pauze valt wat tijd betreft niet te

beknibbelen want dan hebben we het onder het genot van koffie met

wat lekkers veel te druk met het uitwisselen van ideeën , recepten en

inmaak producten en het bekijken van de diverse boeken hierover.

We zijn blij met de hulp van Nan Voorbraak, die ons al meerdere

keren heeft geholpen op dagen als het voor haar uitkomt.

De balans

We zijn zeer content met het resultaat.

We voelen ons gesteund door alle complimenten die we krijgen

van mede tuinders.

We zijn erg tevreden over de sfeer en de samenwerking.

Kortom we verlengen ons contract weer met een jaar.

Allen die een of meerdere keren mee willen werken zijn van harte

welkom.

De kans is groot dat het ontspannend en stimulerend zal werken.

We zullen er voor zorgen dat deze uitnodiging niet in uw

onderbewustzijn zal verdwijnen door het volgende kadertje in de

komende krantjes te plaatsen.

Ook namens Maria en Ivonne wens ik iedereen een genoeglijke winter toe.

                                                                                                           Yvonne 

Beste mensen

Na de vorstperiode kwam ik weer op mijn tuin , wat ik daar aantrof

vond ik helemaal niet leuk !!

             Tijdens de schaatsperiode zijn er mensen op mijn tuin

             geweest, die mijn bootjes en mijn lichtkoepel hebben

             weggehaald/vernield; heel vervelend !!!

Laatst was ik op mijn tuin en ik kwam erachter, dat er iemand is

geweest die snoeiafval bij mijn tuin heeft gedumpt !!

             Er liggen afgezaagde wilgentakken met 'knot' en zelfs hele

             boomstammen en takken van een dennenboom,

             ook enorme takken van een rozenstruik en nog meer los spul!

             Het is niet de bedoeling, dat u dat daar neergooit , zou u zo

             vriendelijk willen zijn om uw eigen spullen op te ruimen !!!

             Ik vind het asociaal om het zomaar neer te gooien.

             Vriendelijk dank voor uw medewerking

                                                                                                           Marian, tuin 22

Tijdens de vorstperiode is één van mijn tuinkabouters weggelopen.

Waarschijnlijk is hij geschrokken van z'n eigen baldadigheid.

Want er was een raam van de kas ingegooid, de sluiting van de deur vernield en

er was met emmers en potten gerommeld.

Zijn signalement: Gele puntmuts, witte baard, blozend gezicht en hij draagt

een bloem in de hand. Zijn lengte is ongeveer 25 cm en hij is hol van binnen,

dit kan er op wijzen dat hij geen karakter heeft (hebben we ons toch in hem vergist!).

Hoe dan ook, mocht u hem tegenkomen, vertel hem dan dat alles vergeven en

vergeten is. We zien hem graag weer terug. De twee overgebleven kabouters

vragen steeds naar hem. Onze kleindochter mist hem ook erg.

                                                                                                    Lida

Aan de brug zelf gebeurt weinig spectaculairs, althans niet zichtbaar

vanaf een afstand. Vandaar een foto van een plek waar des temeer

spektakel te zien is: de toevoerweg. Veel overlast voor omwonenden,

voor het verkeer en voor andere woonwijken in de buurt

Zodra er weer zichtbaar iets aan de brug zelf veranderd is, wordt dat

uiteraard op de gevoelige plaat vereeuwigd.

                                                                                                                                                     Fred

Op het ogenblik is er niet veel te melden. De meeste tuinders hebben hun zaaigoed inmiddels bij mij afgehaald Was u nog niet eerder in de gelegenheid, bel dan even.

Verder is er als voor bemesting nieuw ingekocht:

                   Zeer zuivere koemestkorrels.

Verder is alles in voorraad, zoals Culterra, kalk, compost, zand, zaaigrond, bemeste tuinaarde en potgrond.

Wij zijn helemaal klaar voor het nieuwe seizoen !

.

                                                                                                                  Het verkoopteam

In de loop van het seizoen komen er vaak kale plekken in de moestuin. Kale grond is kwetsbaar; er kan uitdroging ontstaan, en door veel regen kan het grondoppervlak

dichtslaan. Ook groeien er snel allerlei onkruiden. Om de grond langer bedekt te

houden kun je twee dingen doen: Mulchen of groenbemesters zaaien

Mulchen

Dit is de Amerikaanse term voor het aanbrengen van organisch materiaal op

kale stukken grond en tussen planten op de groentebedden. Ook onder

kleinfruit is een mulchlaag heel handig om het oppervlakkige wortelstelsel

vochtig te houden. Onder de laag onstaat een luchtige, humusrijke bodem

die rijk is aan bacterieen.

Als de laag dik genoeg is wordt ook de onkruidgroei tegen gegaan.

Het is de bedoeling dat de mulchlaag langzaam door wormen en

insecten de bodem in wordt gewerkt, zodat er een prima bovenlaag

ontstaat.

Om dit proces te versnellen kan het nodig zijn om eerst een laag

compost of verteerde stalmest onder de mulchlaag aan te brengen.

Verschillende materialen zijn geschikt om als mulch te gebruiken.

Boomschors en houtsnippers kun je gebruiken onder bijvoorbeeld bosbessenstruiken en frambozen (deze hebben een bosachtige grond

nodig) en hooi, gemaaid en lang gras. Dit gebruik ik zelf bij vorstgevoelige planten en bij druiven. Minder geschikt zijn zaden, bloemen en groenteafval van

aardappelen, kool of tomaat. Het is het beste om de mulchlaag rond eind

februari te verwijderen zodat de grond kan opwarmen. Eind mei, begin juni

kun je dan weer een nieuwe laag aanbrengen.

Groenbemesters

Er zijn verschillende soorten groenbemesters, te gebruiken voor

verschillende doelen. Door het gebruik van vlinderbloemige soorten,

zoals klaver, alfalfa en lupine, kun je gericht het stukstofgehalte in de

grond aanvullen. Grassen en granen zijn goede onkruidonderdrukkers.

Ook trekken groenbemesters vaak bijen en hommels aan. Groenbemesters

gaan mee in het vruchtwisselplan. Om die reden kun je beter geen kruisbloemigen, zoals bladrammenas, bladkool en gele mosterd zaaien,

met oog op knolvoetbesmetting. Ook geschikt zijn phacelia, bernagie en boekweit. De overblijvende soorten in het voorjaar eerst maaien, maaisel

bijvoorbeeld als mulch gebruiken en de rest onderspitten.

De stelling dat geluk in de grond zit, is afkomstig van een zeer betrouwbare onderzoeker

van de Bristol University.

Neurowetenschapper Christopher Lowry kwam tot zijn conclusie nadat een collega,

oncoloog Mary O’Brien uit Londen, ontdekte dat de patiënten die zij met een ‘vieze’

bacterie (tegen bijwerkingen van longkanker) injecteerde, tevens minder gestrest en

zelfs gelukkig werden. Lowry liet een aantal mensen eens flink in de aarde wroeten

(geen gezeefde tuinaarde, maar buitengrond). In die aarde krioelde het van de bacteriën.

Eén daarvan is de mycobacterium vaccae. Die gaat in ons immuunsysteem aan het

werk en bezorgt ons een toename van het gelukshormoon serotonine. Aangezien

somberheid, depressies en winter-, lente najaarsdipjes zo langzamerhand de halve

bevolking in grauwe tinten hullen, is de ontdekking van dit goedkope ‘medicijn’ een

wonder.

Dus ga er in het weekeinde op uit en sla eens goed aan het modderen. U zult zien

dat u ervan opknapt !

Marianne Janssen

(Uit: De telegraaf, d.d. 25/01/09) (toegezonden door: Peter, tuin 56)

Tijdens het snoeien van mijn rozenbottelstruiken zag ik een vogelnestje,

goed verankerd tussen de takken. Vaak is het fototoestel met mij op reis,

zeker naar de tuin, want je komt altijd wel iets aparts tegen, dat je digitaal vast legt.

Denk maar aan de specht!

En dit vogelnestje is zo kunstig en knap gemaakt, bestand tegen weer en wind.

Maar mijn vraag aan u is:

“Welke vogel heeft hierin zijn jonkies uitgebroed?”.

Denkt u het juiste antwoord te weten op deze vraag, zet het op papier, vermeld

uw naam en tuinnummer erbij en stop het in postbus nummer 80 van ons

complex. Uit de goede inzenders wordt een winnaar getrokken en deze ontvangt

een prijs, welke door het bestuur ter beschikking wordt gesteld. U ontvangt van de

commissie, die de inzendingen bestudeert, t.w. Gerard, Yvonne en Cocky, een tegoedbon,

die in de winkel op ons complex kan worden ingewisseld voor een zak tuin- of potaarde,

al naar gelang uw voorkeur. Wij zijn zeer benieuwd naar de oplossingen, die door u worden

gepost in postbusnummer 80 van ons tuinencomplex. Volgende keer in De Vondelier

weer een andere vraag.

                                                                                                                                     Cocky

Dit is een groente die bij mijn jeugd hoort. Als kind was ik gek op de smaak van

schorseneren. Van december tot maart stond dit gerecht op zondag regelmatig

op tafel. Ik vond het zo lekker, dat ik zelfs bereid was het schoonmaken voor lief

te nemen. De smaak van deze groente lijkt op die van asperges, maar in plaats

van het soms draderige van asperges heeft de schorseneer een zachte, maar

ook stevige beet zoals goed gekookte wortelen. Het vruchtvlees is bleek-crème.

De schorseneer wordt ook wel zwarte wortel, keukenmeidenverdriet, asperges

voor de arme man of winterasperge genoemd. Er zijn twee soorten, die nauw

verwant zijn aan elkaar. Wat ze gemeen hebben is de lange (tot 30 cm.), dunne,

spits toelopende wortel. Eén soort schorseneer (de haverwortel of salsify) heeft

een witte of bleekbruine schil; de bekendste soort is van buiten zwart.

Geschiedenis

De verbouwing van de groente is al van de 16de eeuw bekend. De lichte soort

komt eigenlijk uit het Middellandse Zeegebied, maar wordt nu in veel delen van

Europa en Amerika gekweekt. De zwarte is Zuid-Europees; de naam

schorseneer is afgeleid van een Italiaanse gifslang.

Beide planten behoren tot de geneeskrachtige kruiden. Vroeger werden de

wortels, samen met blad en bloemen, gebruikt tegen maagzuur, gebrek aan

eetlust en diverse leverkwalen. De schorseneer bevat veel ijzer. Bovendien

zit er inuline in, een zetmeelsoort die is opgebouwd uit fructose, waardoor

het geschikt is voor mensen met diabetis mellitis

Schoonmaken

Schorseneren zijn lastig schoon te maken en te schillen. Voor de voorbereiding

moet tijd worden uitgetrokken; geen groente voor haastige kokers.

Het "keukenmeidenverdriet" zit in het schoonmaken. Bij het schillen of breken

komt een kleverig melksap vrij, dat de handen, de kookpan en de wortels snel

bruin kleurt. Leg de schorseneren vijf minuten in een ruime bak met water om de

aarde los te weken en boen ze daarna onder de stromende kraan schoon. Doe

water in de bak en giet er een scheut azijn bij. Schil dikke schorseneren vlug

met een dunschiller en leg ze stuk voor stuk meteen in het azijnwater om

verkleuren te voorkomen. Leg dunne schorseneren even in het kokende water

en schrap ze meteen. Doe het schillen en schrappen onder de stromende kraan,

dan spoelt het kleverige witte sap uit de groente meteen weg. Het schijnt dat

afborstelen en pas na het koken schillen is veel handiger is. Je moet dan de

wortel eerst goed schoon boenen, daarna 15 tot 20 minuten (afhankelijk van

de dikte van de wortel) koken in ruim water. Onder de koude kraan afspoelen

en pas dan de schil eraf stropen en de zwarte pitten eruit snijden. Ik heb met

deze manier geen ervaring.

Mijn lievelingsrecept

Leg de schoongemaakte schorseneren op een vergiet en spoel ze even af

met koud water. Breng het water met 250 cc melk en zout aan de kook. Snijd

ondertussen de schorseneren in stukjes van 5 cm. lang en kook ze gaar

8-15 minuten). Laat de schorseneren uitlekken en zeef het kookwater.

Serveer het met een roomsausje.

Teelt

Zaaien: vanaf midden april tot en met midden mei. Leg 2 zaden samen per

keer en doe dit met 12 cm. tussenruimte. Gebruik markeringszaad

(bijvoorbeeld radijsjes). Vervolgens maak je rijen (met tussenruimte van 25 cm.).

Vervroegd zaaien leidt onherroepelijk tot doorschieters. Regelmatig

schoffelen tegen onkruid is zeer belangrijk. Wortelen die overgaan tot

zaadvorming kunnen enkele jaren behouden worden om zaad van te winnen.

Deze worden apart uitgeplant en kunnen dan blijven staan. De zaadstengel

heeft een lengte van 50 cm. tot een meter lang. (ondersteuning van de stengel is noodzakelijk.)

De bloemen zijn geel van kleur en verspreiden een vanilleachtige geur. De

bloemenhoofdjes openen zich bij de morgen en sluiten omstreeks de middag.

De bestuiving gebeurd door zelfbestuiving of kruisbestuiving. De zaden zijn

langwerpig en dun en worden iets voor de afrijping aan de moederplant eraf gehaald.

(De pluisjes moeten verwijderd worden). De zaden rijpen niet tegelijkertijd af,

(tussentijds oogsten dus).

Tip: er zijn reeds goede zaden te verkrijgen die niet doorschieten!

Bijvoorbeeld: Verbeterde Reuzen (niet schieters), Russische en Deense Reuzen.

Bodem: de grond moet diep bewerkt worden, minimaal 40 cm. diep en er mag

nadien niet meer over gelopen worden (tegen dichtslaan van de bodem).

Zware kleigronden geven soms problemen om mooie rechte wortelen te telen.

Het perceel dat we hiervoor voorzien, klasseren we onder de wortelgewassen

en bij het toepassen van de wisselbouw nemen we een teeltafwisseling van 1 op 4 jaar.

Zorg ook steeds voor een goede vochthuishouding voor een gelijkmatige groei.

Bemesten: de stikstofbehoeften (N2) mogen niet te hoog liggen, dit geeft eerder

een weelderige groei en minder mooie wortelen. Pas nooit verse stalmest of

halfverteerde mest toe. Evenals verse kompost leiden die tot minder fraaie wortelen.

Oogsten: vooraf het perceel bevochtigen met veel water zorgt ervoor, dat de

wortelen makkelijker te rooien zijn. Gebruik vervolgens de spade of een spitriek.

Voorzichtigheid is hier wel geboden, omdat de wortelen makkelijk afbreken.

(recht naar boven trekken is het devies). Soms is het nodig in zwaardere bodems,

om een spitvoor aan te maken voordat je de wortelen kunt rooien. De periode

van oogsten begint vanaf november en kan aangehouden worden tot einde maart.

(de planten zijn dan ook wintervast). De normale wortellengte is 30 cm. en de

dikte is een 4-tal cm. In het voorjaar loopt de plant weer uit, maar moet dan inboeten aan

kwaliteit. Bewaar de wortelen in hoge luchtvochtigheid en koel. Zo zijn ze enkele

dagen houdbaar.

Ziekten: meeldauw en witte roest is een veelvuldige voorkomende aantasting.

Op zich geen groot probleem, omdat we enkel de wortelen nodig hebben.

(deze blijven gespaard van de ziekte). Probeer hier dan ook geen onnodige

herbiciden te gebruiken en creëer eerder grotere afstanden tussen je gewassen

(tegen het overbrengen van infecties op andere planten).

                                                                                                                                         Elly

Hoe troosteloos kan de tuin er ’s winters bijliggen. Dor en kleurloos. Kale takken,

lege bedden, alles slap en bevroren. Wat valt daar nou nog te fotograferen?

Sommige beroepsfotografen of kunstzinnige amateurs weten nog wel eens een

mooi plaatje te schieten. Rijpaanslag op een takje, een roodborstje in het

struweel of het spel van licht en donker in een dorre struik. Als ik een roodborstje

zie, de camera pak en wil “aanleggen” is het beestje alweer gevlogen en kan ik

alles weer opbergen. Ik kan ook een 800 mm. objectief kopen voor een vermogen

aan euro’s, een dag op de loer liggen en dan denken dat ik dé foto van mijn leven

maak. Helaas zijn mij vele fotografen voor geweest en is dat roodborstje al vele

malen door anderen op de gevoelige sensor (vroeger heette dat “de gevoelige plaat”)

vereeuwigd. Vaak snuffel ik rond op WWW.FLICKR.COM en zie de meest mooie

foto’s van allerlei onderwerpen. Zo mooi, dat mij de moed in de schoenen zakt.

Waarom zou ik nog een foto maken van een roodborstje, terwijl anderen die

gevederde vriend scherper, kunstzinniger en in allerlei posities hebben gefotografeerd.

En dan heb ik het nog niet eens over het zogenaamde “Photoshoppen”. Ook zo’n

uitvinding. Is de foto onderbelicht, dan schuiven we even aan de knoppen in het

programma en ziedaar: de foto is perfect belicht tot in ieder detail. Zit er een takje

in de weg bij het roodborstje: even gummen en we hebben vol uitzicht op zijn verenpak.

Is het borstje iets te vaal: schuif met “saturation” een beetje naar rechts en het rood van

het borstje doet menig vliegtuig naar rechts uitwijken. De modellen van de modelfotograaf

lijken van een andere planeet te komen. Zet de meest lelijke heks met harige pukkels

in de studio onder de lampen en digitaal maakt de fotograaf er een centerfold van.

Ieder rimpeltje, haartje, sproetje wordt weggewerkt. Iedere verslapping kan gelift worden,

ieder vetrolletje verwijderd met digitale liposuctie en iedere hangende mondhoek

opgebeurd tegen kosten waarvoor dr.Schumacher nog niet eens een teennagel

zou knippen. Geen kunst aan toch! Ik ga voor puur natuur en als die natuur mij in de

steek laat, dan wacht ik een paar weken of maanden en sla dan toe. 20 Ik ga toch

echt niet een wintertuin naar een zomertuin photoshoppen. Nu kunnen winterfoto’s

best mooi zijn, maar alles is al eens gefotografeerd en gewoon te “downloaden”.

Afdrukken, een lijstje erom en dan maar pronken met andermans veren. Niet

voor commerciële doeleinden gebruiken natuurlijk, want dan krijg je last met

het copyright en kan je de digitale camera naar de lommerd brengen om de

boete te betalen. Dus alle foto’s die in mijn artikelen in "De Vondelier" gepubliceerd

zijn, zijn van eigen makelij. Afgestemd op de seizoenen en niet van verre geïmporteerd,

zoals momenteel de sperziebonen uit Kenia, de bloemkool uit Spanje of de peultjes

uit Egypte. Artistiek moet ik natuurlijk wel “achter” de foto staan en in de maand

januari of februari gaat mij dat niet makkelijk af. Ik heb té weinig in de aarde zitten

wroeten om mijn serotoninegehalte op peil te brengen (zie pagina 14 in deze Vondelier)

en als er geen sneeuw ligt haal ik de camera zelden uit de tas. Ik heb er gewoon geen

zin aan. Het is te koud of te nat, te grauw of het licht is te hard. Als ik wat moois denk

te zien en het fotografeer, lijkt het thuis ineens nergens op. Gewoon een banale plaat

die ieder ander met zijn mobiele telefoon kan vastleggen, honderd in een dozijn zegt

men dan. Daar moet ik anderen niet mee lastig vallen. De onderwerpen boeien mij

niet, zitten niet stil of juist té stil (lees: dood). Toch moet er deze maand een foto

op de voorplaat die symbool staat voor deze tijd: de winter van 2009. Vandaar

de klompen. Ik heb op het internet nog geen foto’s van klompen aangetroffen,

behalve wat plaatjes die laten zien hoe een klomp er uit ziet. Niet echt interessant.

Nee, dan deze foto. Die is artistiek verantwoord en laat overduidelijk zien hoe het

met mijn gelukshormoon gesteld is: er zit wat geel in, er zit wat rood in, het zijn

mijn klompen, maar wat het meest typerende is: ik zit er NIET in !

Straks, over een paar weken weer wel. Tot ziens!

                                                                                                                                      Fred

WZZO © 2015 • F.H.M. Schoot Uiterkamp