De meimaand op het complex staat altijd in het teken van groei

en bloei soms wat eerder en, juist ja, later. Maar onze vogels

laten zich niet van de wijs brengen en een zwaan heeft zich al een nest

gebouwd aan de zuidkant van onze tuinen. Een 8-tal eendenkuikens

haastte zich ook al door de middensloot, dus wij tuinders moeten weer

goed oppassen, want de compostbak is soms ook dierenopvang.

Ondertussen heeft u wel gezien dat er geen lege tuinen meer zijn en

ik heet alle nieuwe tuinders van harte welkom namens de 77 anderen.

Voor de nieuwe tuinders en ook voor diegene die het volgende al

weten maar soms zijn vergeten, kinderen zijn heel welkom maar als ze

in het verenigingsgebouw moeten zijn dan moet er een ouder mee!!

Inmiddels is ook een nest geplaatst voor de torenvalk hij krijgt van ons

deze behuizing zonder bonuspunten, want hij is de enige kandidaat of

er moet een uil langskomen. 

Regelmatig ontvangen wij geluiden over ratten op de tuin.

Allereerst is het zo dat in elk waterrijk gebied ratten voorkomen ze

vinden vaak in het riet een uitstekende behuizing maar ook op

plekken op het complex is het heerlijk vertoeven vooral in

composthopen. Wij kunnen dat tot op zekere hoogte bestrijden door

geen aardappels, brood, sla en andere lekkere hapjes in de hoop te

stoppen. De reigers die in grote getale in ons gebied te vinden waren

laten ons een beetje in de steek. Zij zijn goede rattenvangers en

zorgen voor een goed evenwicht in de natuur.

Brood voeren is aan de dieren rond of op het complex echt af te

raden, zij zijn best in staat om hun kostje zelf op te zoeken!!

De gemeente doet niets meer aan rattenbestrijding en heeft het

uitbesteed aan particuliere aannemers de opdrachtgever betaald.

Voor de muskusrat die mede dankzij de M.K.Z.-perikelen niet

bestreden kon worden is er contact met de provincie opgenomen.

Dit beest heeft een stompe snuit lijkt wat op een bever en heeft een

soort cavia-achtige pels. Hij zwemt rustig en gaat pas weg als hij

Verjaagd wordt in tegenstelling tot de gewone rat die meteen weg duikduikt. Al met al moeten we niet een schrikbeeld krijgen van deze dieren, ze leveren ook nuttige opruimwerk en zijn banger van de mens dan je denkt. Ziekten brengen ze in deze situatie niet over.

Onweer is een regelmatig natuurverschijnsel dat een hoop narigheid

kan veroorzaken. Als u wordt overvallen door een onweer en u bent op

de tuin ga dan schuilen in het verenigingsgebouw.

Maar meestal hoort u ruim van tevoren het gedonder al aankomen en

kunt u rustig de tuin verlaten. Uit eigen ervaring, als rapporteur van de

gevolgen na blikseminslag, weet ik dat de menselijke en materiële

schade van onweer bijzonder tragisch kunnen zijn.

Water tappen in ons verenigingsgebouw ten behoeve van het kopje

koffie of thee is geen probleem, maar het rooster van gootsteen wordt

door de water-tanks zo belast dat we een vorkheftruck nodig hadden

om hem los te krijgen.

Verzoek vul de tank wat minder en loop een keer meer.

Zaterdag 19 mei: De door de activiteitencommissie voor de eerste

keer georganiseerde rommelmarkt trok behoorlijk wat belangstelling

op het complex. Sommige van de bezoekers liepen een rondje en

waren stom-verbaasd over wat ze onderweg op verschillende tuinen

in bloei konden zien. Dit is de vorm van recreatie die de bezoekers

van ons complex mogen verwachten en dus ook opgemerkt wordt.

Eerlijk, het bestuur had die grote haas op het hoofdpad echt

niet ingehuurd maar hij had veel bekijks.

Nu de verscheidenheid van artikelen in de clubkrant lijkt toe te nemen

vraag ik wel eens of dat artikel gelezen wordt. Nou dat is wennen!!!

Vondeltunnel. De provincie heeft een verzoek om een bijdrage in de

financiering van dit project afgewezen. U heeft dit in de dagbladen

kunnen lezen. De regionale betekenis van de aanleg is niet aangetoond. U heeft in mijn artikelen gelezen over onderzoeken die zijn gedaan.

Dat onderzoek slaat op de verkeersstromen die ontstaan na opening

van een nieuwe oeververbinding. Als omleiding van de A-9 heeft dit

bijna geen effect en ook de stroming uit de Y-mond wordt minimaal

groter. Maar ongetwijfeld zal hier ook anders over gedacht worden.

                                                                 Willem van Wonderen

Het is alweer een dikke maand geleden, dat we de eerste ronde langs

alle tuinen hebben gemaakt.

Onze indruk was dat het er over het algemeen goed uitzag.

Op een paar tuinen was wat achterstallig onderhoud.

Inmiddels hebben wij bijna alle betrokken tuinders hierover aangesproken

met als resultaat dat het in de meeste gevallen meteen werd opgelost.

Op 19 mei (die gezellige rommelmarktdag zoals u vast nog wel zult weten), hebben we het nuttige met het aangename verenigd en weer een rondje over ons complex gelopen. Omdat er veel tuinders aanwezig waren, konden we hier en daar een praatje maken. Zo hebben we iedereen kunnen bereiken. Ongeveer in de derde week van juni hopen we weer langs alle tuinen te komen.

Nog een algemene opmerking:

Laat geen losse planken, ramen e.d. zomaar naast of achter het huisje staan, het geeft een heel rommelige indruk, wat u niet gebruikt, berg het op.

Het ziet er naar uit dat we nu toch echt zomer gaan krijgen.

We wensen u veel tuinplezier.

                                             Namens de tuincommissie, Lida

Zie zaait zal (ook moeten) oogsten!

Daarom is er geen tijd meer om in juli en augustus een Vondelier te

laten verschijnen. Belangrijke mededelingen komen op het publicati

bord bij de ingang en minder belangrijke verzamelen we voor het

septembernummer. We danken de levereanciers van de kopij en hopen

dat ze tijd vinden daar mee door te gaan!

Een goede oogst en een prettige vakantie!!!!

Op de derde werkdag, 12 mei, was de opkomst verrassend groot.

Maarliefst 21 leden hebben zich gemeld. Slechts 3 afzeggingen en

8 inhaal- en vooruitbeurten. Geen wegblijvers zonder afbericht!

Er zijn dan ook veel klussen gedaan:

De entree is opgeknapt:

    * Het afval dat bij het hek lag is opgeruimd.

    * De kuilen in de stortplaats zijn weggewerkt,

       alle tegels liggen weer vlak.

    * De tegels aan beide zijden bij het hek zijn onkruidvrij

       en schoongemaakt.

    * De slootkant bij het hek is van riet ontdaan.

    * De karrenloods en het meterhok zijn geverfd,

       deze zien er van buitenaf keurig uit.

Verder is rond om het clubhuis gefreesd, geschoffeld en onkruidvrij

gemaakt.

De ramen van het clubhuis zijn vakkundig afgekit tegen waterinslag.

Twee dames hebben de keuken schoongemaakt en

twee dames hebben het tegelpad langs tuin 82 opgeknapt,

dat was meer gras dan tegels.

In het interview met de voorzitter stond dat het clubhuis nog steeds

ongebruikt staat. Maar met een werkbeurt wordt er toch wel degelijk

dankbaar gebruikt voor de koffiepauze.

Vergeleken met vroeger is dit een luxe, toen dronken we koffie buiten

staand of zittend, op een kar of een stapeltjes tegels.

                                                        De werkcommissie.

Gehoord en gezien en ...........

                    Vakantie....(pret)?!?!?

Of een Ekster ook met vakantie gaat? Nou wis en waarachtig.

Alleen niet zoals jullie met zo'n stalen vogel met 400 andere vreemde

vogels er in dat is niets voor mij en dan ook nog naar een heel warm

land waar je je verenpak moet uittrekken om dan met je naakte

lichaam in de zon te gaan liggen bruinbakken. Nee daar moet ik echt

niet aan denken. Nee, ik maak een rustige vlucht naar een paar oude

vrienden in de Schoten, nee, niet hier de Schoten maar even onder

Den Helder daar heb je ook de Schoten en in de Populierenlaan in de

derde boom van links daar wonen mijn vrienden in een mooi nest.

Rustig vliegend over het Alkmaardermeer waar ik even rustte, kwam

ik bij Den Helder. Daar hebben ze mij de volkstuinen laten zien.

De wurmen zijn er prima hoor daar wil ik niks van zeggen, maar de

opzet, heel romantisch maar toch niet die uitstraling die ik bij jullie

gewend ben. Zoals mooie paden, een fijn clubhuis, een winkel waar

altijd iemand voor je klaar staat enz. enz. Dan is daar een gemeente

die absoluut niets voor de tuin wil doen, nee, wij mogen hier beslist

niet mopperen. Na nog wat rond gevlogen te hebben ben ik toch

maar weer naar Haarlem gevlogen. Maar dat viel tegen. Ik had wat

last van het zoute water waar ik van gedronken had. Dom natuurlijk,

want ze zeggen altijd "drink geen water in een vreemde omgeving",

en ik had zwaar tegenwind zodat ik aangekomen bij het Van Aarts

spotycomplex even moest rusten op de tuinen die daar achter de

sportvelden liggen. Jonge jonge, wat een luxe. Mooie paden met

prachtige heggen er langs. Huisjes, die als je het mij vraagt, door de

banken van Haarlem zijn gesponsord, alleen de gezelligheid, nee.

Doorgevlogen naar de Mooie Nel, waar ik weer in mijn vertrouwde

boom zit, voel ik mij weer helemaal thuis. Als ik dan over jullie tuinen

kijk .... dan zie ik precies wie er met vakantie is. O o o, als ik al die

groene kopjes zie tussen de aardappelen, worteltjes, peulen,

groenekool, snijbonen en wat er nog meer op staat .... jongen dat

wordt schoffelen en schoffelen en schoffelen......

         Tot de volgende keer maar weer, de groeten van de Ekster.

Beste mensen.

Graag wil ik even aandacht van alle tuinders:

Het is heel vervelend om op te merken, maar er verdwijnen

regelmatig, toiletartikelen, d.w.z. blokjes voor in het toilet, papier

van de (grote) rol, maar ook papier voor het drogen van de handen.

Dit is uiteraard niet de bedoeling!

Ook is het opgevallen dat er mensen zijn, die met....

tig-liter-wateremmers e.d. te vaak komen, dabn allen voor koffie,

thee of soep te maken.

Dat is ook niet de bedoeling!

Als een tuinder water wil hebben voor het maken van eten of drinken,

is dat goed. Maar voor andere doelen, kan dat natuurlijk niet, daar is

de sloot voor.

Voor een hogere waterrekening moeten alle tuinders betalen!

Dus niets uit het verenigingsgebouw meenemen wat niet nodig is.

En laat a.u.b. de toiletten, na bebruik, schoon achter!!!

             Bijen.......

Het zal niemand ontgaan zijn dat er drie bijenkasten achter de

algemene schuur staan.

In de directe omgeving hiervan moet het rustig blijven.

Als een bij gestrest raakt, gaat hij steken en daarna dood.

En voor de mens is het ook een pijnlijke ervaring.

Let daarom op uw kinderen, geen verstoppertje of krijgertje

in de buurt van de kasten.

De Winterkoning

Sinds ik dit voorjaar op de tui werk let ik daarbij op de vogels

die ik op de tuinen zie en hoor.

Een van de vogels die ik bijna altijd hoor is de Winterkoning.

De Winterkoning is in tal van opzichten een bijzondere vogel.

Allereerst is het een echte dreumes. Hij is de op een na kleinste

vogeltje van Europa en meet 9,5 cm van snavelpunt tot staarteinde.

Daarnaast heeft hij een zeer luide, explsieve zang die eindigt in een

harde triller en die je zeker niet toe zou schrijven aan zo'n klein

vogeltje. Hij zingt zowel zomer als s'winters. Het is een insectemeter

maar tegelijkertijd standvogel dus is strenge winters heeft hij het

moeilijk en is dan nogal kwetsbaar.

Hij houdt van dichte vegetatie en rommelige hoekjes, zit graag in

takkenbossen en klimop en nestelt vaak niet ver van de grond. Het is

een algemene broedvogel van bossen met onderbegroeing, parken en

tuinen maar ontbreekt in open polderland, in bossen zonder

onderbegroeing en in sterk verstedelijkte gebieden.

De Winterkoning valt ook op door zijn prachtige bolvormige nest met

slechts één opening, een klein rond gaatje, de in-en uitgang. Zijn nest

bouwt hij in bomen en struiken, takkenhopen en houtstapels, in

rietschelven, schuren, in klimop, in oude auto's en tractoren, kortom

overal waar het rustig is en geeft daarmee blijk van een groot

aanpassingsvermogen aan plaatselijke omstandigheden.

Bij ons op de tuinen broeden er zeker 5 paar, wat ik afleid uit de zang

van wel 5 mannetjes die ik op één ochtend hoorde.

De eitjes zijn zo klein en teer dat u niet moet proberen er eentje uit het

nest te nemen omdat u hem vrijwel zeker beschadigt.

Als de 5 tot 7 eieren na twee weken broeden zijn uitgekomen volgen

de kleintjes, die in grootte overeenkomen met een flinke hommel na

nog eens twee weken de ouders bij het zoeken naar voedsel. Het is

een ongelooflijk leuk gezicht om dat te zien. Het op een na kleinste

vogeltje van Europa met een zwerm "hommels" achter zich aan.

De Winterkoning is een zeer talrijke broedvogel in Nederland met

ongeveer 300.000 broedparen. Hoewel de soort tijdens strenge winters

vaak sterk gedecimeerd wordt kan de Winterkoning door grote-en

meerdere legsels per jaar de stand weer in een paar jaar op sterkte

krijgen. Op de tuinen kunt u deze vogels helpen door wat bosjes aan

te planten en niet alles even netjes op te ruimen. Hij is dol op rommelhoekjes, houtstapels, takkenbossen en dichte struiken op klimop. U kunt hem herkennen

aan zijn luide zang met triller op het eind, door zijn muisachtig gescharrel vaak

laag bij de grond, en door zijn parmantig kleine uiterlijk. Parmantig omdat zijn

staart vrijwel altijd recht overeind staat. Zijn verenkleed is oranjebruin,

meer bruin dan oranje en hij broedt ook in nestkastje waarvan ik u de

maten in een van mijn volgende stukjes zal opgeven.

                                                                           Tom, tuin 65

De tien vragen gesteld aan

         de heer en mevrouw Schaap, tuin no. 46, leeftijdcategorie 60-70 jaar.

Zoals altijd, heb ik eerst een kort voor gesprekje gehad met de mensen die

ik mag interviewen, want we beginnen natuurlijk eerst netjes te vragen of

dat zij überhaupt wel hier aan mee willen werken.

Er moest eerst even nagedacht worden, of het ja, dan wel nee zou zijn. De

heer Schaap was eerst van mening, dat hij nou niet zo veel te vertellen zou

hebben, maar tijdens ons gesprek wordt wel het tegendeel bewezen.

Er was voldoende stof tot praten en dit had mevrouw mij al reeds voorspeld.

Voordat u, als lezer, kennis gaat nemen van dit interview, vind ik het deze

keer op zijn plaats (vooral voor die leden van ons, die nog niet zo lang bij

ons zijn) om dit echtpaar even persoonlijk aan u voor te stellen om de

volgende reden.

De heer Schaap, ik mag hem bij zijn voornaam,Tjalling noemen, kan

alles en moet ook alles doen, omdat zijn vrouw Hennie, door een

herseninfarct, zich moet verplaatsen in een elektrische rolstoel. Daarom

heb ik respect en grote bewondering voor het feit dat deze twee

mensen kans zien, naast zoveel werk en verplichtingen voor en aan

elkaar, zo'n positieve en opgewekte invulling kunnen geven aan iedere

nieuwe dag.

Na deze proloog, gaan we over tot het eigenlijke interiew en beginnen

met vraag:

1 Waarom heeft u een volkstuin?

Toen ik met 59 jaar met de vut ging, was het voor mij duidelijk; dat ik

iets speciaals om handen moest hebben en koos voor de tuin.

Niet omdat ik er verstand van had maar om een doel te hebben voor

de invulling van de nu vrijgekomen tijd.

Toen ik nog werkte, zou ik er geen tijd voor hebben gehad.

Toen was het hard werken in de drie ploegendienst in de bakkerij.

In 1986 kreeg Hennie een hersenbloeding en dan verandert er

natuurlijk wel wat. Allereerst voor haar zelf natuurlijk, maar zeker ook

voor mij. Zij heeft hiervoor, in een periode van een half jaar uit huis

te zijn geweest, in 4 ziekenhuizen gelegen. Toen ze daarna thuiskwam,

zat ze in een rolstoel. Tijdens deze periode had ik ook nog mijn

gewone werk, wat inhield, dat ik, mede door de grote verzorging van

Hennie, een heel druk leven had.

Door dit gebeuren zit zij nu al 14 jaar in een rolstoel.

Maar nu toch weer even terug naar de volkstuin. Mijn chef had een

tuin aan de Eksterlaan en vroeg of dit ook niet wat voor mij was.

Denkende aan mijn aankomende vuttijd, waarin ik, naast de

verzorging van Hennie, toch een stuk inhoud wilde geven waarmee

ik ook zelf verder kon. Enthousiast ging ik van start met spitten en

alles wat zich voor deed aan de gebruikelijke werkzaamheden.

Dit viel mij echter beslist niet mee. Maar ja, ik heb door gezet en zo

kreeg ik er van lief en lee, toch lol in.

Zo zitten we nu dan hier en hebben het best naar onze zin, ondanks

de beperkingen die er natuurlijk toch wel zijn. Maar bij mooi weer

ben ik hier 's morgens vroeg. Meestal een van de eersten en dan

geniet ik van de stilte en rust en luister naar de zang van de vogels.

Dan komen vanzelf de plannen voor de komende dag.

Zo verstrijkt de eerste tijd en loop het naar tien uur wanneer Hennie

er naar toe komt met haar scootmobiel om de koffie te brengen.

Dit is de afgesproken tijd. Komt ze niet, dan bel ik met mijn mobiele

telefoon naar huis en indien nodig, ga ik naar huis toe.

Ook 's middags gaat ze om 12 uur mijn brood halen. Als ze dan weer

thuis is, dan eerst even bellen dat alles goed is. Door dit, voor haar,

geweldige elektrische vervoermiddel is het leven een stuk aange-

namer geworden. Het geeft haar ook een groot stuk eigenwaarde

terug, wat haar inspireert en veel voldoening geeft. Op deze manier

reilen en zeilen wij zo'n beetje het leven door. Zo doe ik dan.

ingepast, in gedeeltes mijn werkzaamheden op deze tuin en maak

ervan zoals het er nu uit ziet. Hier ben ik dan ook best trots op.

Mijn tuinieren beperkt zich grotendeels alleen tot de moestuin, maar

dan ook met alles wat daar in hoort. Daarnaast onderhoud ik toch

ook nog mijn bordergedeelte, aangrenzend aan het hoofdpad.

Hiermee heb ik dus toch nog een bloementuin, al is het verenigings-

terrein.

In dit verhaal zijn de vragen 2: Wat verbouwt u zoal? en 3: Kweekt u wel

eens iets bijzonders?, reeds beantwoord.

4. Maakt u altijd een teeltplan?

Nee hoor, dat doe ik niet. Dat wil zeggen, ik kan heel goed

onthouden hoe ik vorig jaar mijn tuin had ingedeeld en mede door

het verbouwen van de aardappelen, waardoor we jaarlijks een derde

deel doorschuiven, verplaats je de andere gewassen. Hierdoor zet je

nooit tweemaal iets op dezelfde plaats.

Toch denk ik er wel eens over, om dit toch wat nauwkeuriger in te

vullen waardoor dan toch een soort teeltplan gaat ontstaan.

5. Heeft u nog goede tips voor uw medetuinders?

Ook daarop is het antwoord nee. Het leuke is wel, doordat je veel

met anderen over alles en nog wat praat, je toch veel dingen van

aanpak en resultaat met elkaar uitwisselt, waarmee je dan zelf weer

gaat bepalen, hoe jij het nu weer zal gaan doen.

Zo blijf je altijd ondervindend bezig.

6. Hoe vinden jullie het hier op deze nieuwe tuin?

Hierop reageert Hennie direct "heel fijn". De sociale kontakten zijn

hier best goed te noemen en dat vind ik erg belangrijk.

Want ook door mijn beperkingen is er ook in ons priveleven, sociaal

gezien, veel veranderd.

Mensen die je vroeger veel ontmoette komen nu veel minder, of

sommigen zie je helemaal niet meer en dat doet best wel pijn.

Toch wil ik ook als positief even vermelden, dat wij bijzonder blij zijn

met het hoofdpad dat nu zo goed begaanbaar is geworden. Hierdoor

kan ik nu veel makkelijker een rondje maken en genieten

van alles wat er te zien is en ook meer mensen ontmoeten.

7 en 8 Heeft u nog meer hobbies en kunt u hierover iets vertellen?

Ook hier kan ik weer nee opzeggen. Waarom zal je nu wel duidelijk

zijn. Al zou ik nog meer hobbies hebben, dan ontbreekt mij toch de

tijd hiervoor, gezien de verzorging van Hennie met alles wat daaraan

verbonden is.

Denk er aan, dit is geen klaagzang hoor, maar wel de realiteit. Tjalling

vroeg hier nog eens extra aan toe, dat hij deze verzorging met veel

liefde voor Hennie doet en dat verduidelijkt hij nog meer door te

zeggen, zij heeft in haar jonge leven heel veel zorg aan mij en aan ons

gezin besteed en daarom verdient zij nu mijn zorg.

9. Wat is / was uw beroep?

Zoals ik reeds vertelde in vraag 1, werkte ik in de drie ploegendienst in

de bakkerij bij Vermaat. De roosters waren: de ochtenddienst van 8 tot

16 uur, de avonddienst van 16 tot 23.30 uur en dan de nachtdienst van

23.30 tot de volgende ochtend 7.30 uur. Ik heb daar lekker gewerkt,

maar het was wel een druk bestaan. Leuk te vermelden is wel, dat toen

ik er ging werken, ik tegen Hennie zei: "Dit is mijn laatste baas",

waarna Hennie meteen reageerde, "dat klopt, want hij heeft er 35 jaar

gewerkt". Alle facetten van de bakkerij geleerd en dat zijn er vele, in

omstandigheden van toen, die met nu vergeleken, niet altijd even

makkelijk waren. Bijvoorbeeld, in de zomer werken met een

temperatuur van zo'n 42 Celcius en tussen de ovens kwam het wel tot

60. Als je daarna thuis kwam, was het geen overdaad om te douchen

en schone kleren aan te trekken. Vele jaren ben ik daar chef van de

bakkerij geweest en dan niet op de manier zoals het veelal nu gaat.

Nee, onherkenbaar tussen je mensen werken, net zo hard, net zo vuil

en warm om in alle opzichten het voorbeeld te kunnen geven hoe een

en ander gedaan diende te worden. Dit zou niet mogelijk zijn, als jezelf

in dit vak niet al round bent. Ook ons beroep heeft, door de jaren

heen, een revolutie door gemaakt. Het is nog steeds een prachtig mooi

beroep, maar niet vergelijkbaar met vroeger. Nu wordt alles, zoals

afweging, bereiding, mengen en bakproces, volledig computer

gestuurd, inclusief het verpakken.

Veel werk hebben we o.a. voor Mac Donald gedaan, waardoor we,

mede door hun grote afname, wel gedwongen werde om de

daarvoor nodige automatisering door te voeren.

Na dit indrukwekkende verhaal, waar naar ik met bewondering en

respect heb geluisterd, vind ik, dat wij als hun medetuinders wel eens

even stil mogen blijven staan bij dit echtpaar, die ondanks hun vele

zorgen voor en aan elkaar, toch in staat zijn om op deze geweldige

manier, ons tot voorbeeld kunnen zijn.

Hennie en Tjalling ik dank jullie beiden dat jullie aan dit intervieuw heb-

ben willen meewerken. Namens velen van ons wens en hoop ik, dat jullie

nog lang kunnen genieten op ons mooie complex op jullie eigen plek.

                                                                   Bas, redactie.

WZZO © 2015 • F.H.M. Schoot Uiterkamp